Encoding data is hard work. Even if you are using software created to make your life easier. I do not like doing this. I dislike doing tasks that are repetitive and boring but needing utmost focus. Not that I dislike titrating; maybe doing it 20 times would be boring but at least the thrill of finding the end point would support me, in encoding you just have to copy and type, copy and type. I know its part of the job of a researcher and I should try to get used to it now before I become one. Still getting used to something does not prevent you from disliking it.

---------
We were able to hone our microscopy skills this week. I particularly liked the challenged offered by the TB-positive sputum smear, wherein we need to find these tiny specks of pink in a huge sea of yellow and every time you move the slide it becomes slightly out of focus. I think I just got a bit lucky when I found the TB bacillus. Still, it did took me more than 10 minutes of back-breaking searching. Hopefully, there is a much easier way of determining if a sputum smear is positive for TB or not. Well, I think there is, I just do not know about it.
Speaking of microscopes, we used them in our biochem class just this morning. It was fun; I was finding stuff that are not related to what I was really looking for. Heh! The instructor was actually laughing at the things I was able to find. Still, I managed to find another tiny object in a sea of white and bigger particles.

--------
Another bomb threat. Another prank. This time, it was our college's main building(aka Lara Hall) that was the victim. It's weird. Nobody took it seriously. We just evacuated the building but no one was seriously expecting a bomb to go off. Why? Because, we couldn't think of a possible motive. Why would someone even want to destroy that building? You wouldn't be able to kill many people. Very few is inside at any time. Of course, I feared for the very old books, the very old microscopes and the live microorganisms inside the building. Blowing it up would not cause too much damage to UPM, infrastructure-wise, not unlike if you blow up the college of pharmacy or the college of arts and sciences buildings. They do store very volatile, very flammable and/or very toxic chemicals in there. Good thing though was our class just finished when the evacuation was started.

Nakabili na ako ng notebook. Hah! May notebook of everything na ako! Gusto ko sana nang magaganda-gandang notebook pero wala na akong makita. Hindi iyong itsura sa labas. Lumalayo pa nga ako kapag nakakakita ako ng kung anu-anong design eh. Hanap ko ay plain na color o kaya pattern o kung may design man ay hindi dapat related sa kung anu mang cartoon. Pero ang hanap ko talaga ay magandang papel. Mayroon namang mga notebook dyan na maganda ang papel tulad ng Green Apple at Cattleya pero mahal ang mga iyon kaya hindi ko binibili. Ang aking gamit last sem ay Avanti! na notebook. Matino na ang papel at mura pa.

Iyon ang hinanap ko sa National pero wala silang plain na Avanti. Nakakagulat nga kasi sa dami ng notebook na tinda nila ay wala akong mapili. Mamaya-maya may napansin akong isang Starnotes notebook na may picture ng Panda. Sabi ko pwede na siguro ito kung wala talaga akong makitang may solid color na cover pero nang siniyasat ko na ay nakita ko na pangit ang papel. Medyo manipis at hindi ata maganda ang ganito lalo na't madiin ako magsulat at mahilig ako sa matintang mga ballpen. Ibababa ko na sana ang notebook at aalis na ako nang napansin ko na parang baligtad ata ang cover. Aba! Left-handed notebook pala ito! At kung sisiyasatin mo ang mga katabi niya ay malalaman mong iyon lang ang left-handed notebook. Destiny na ata ito(kunwari naniniwala ako sa destiny) kaya binili ko na!

Hindi naman ako nagsisisi sa aking binili kasi mura naman siya at pang-left-handed nga! Hindi pa ako nakakagamit ng ganitong notebook. Tutal wala rin naman gaanong epekto dahil ang ginagawa ko ay maraming subjects sa isang notebook at nagsisimula ako magsulat sa parehas na dulo. Kapag nakuhanan ko na nang picture i-po-post ko dito.

-------
Hindi na ako gumawa ng ipapasa ko para sa Public Herald. Hindi ko maayos ang aking mga iniisip. Parang kapag ginagawa sa utak ang isusulat ko ay humahaba ng humahaba at napapalayo ako sa topic. Tsaka parang ang daming isyu bigla na naisip ko tungkol sa UP at epektibo nga ba ang UP na ipasok sa utak ng mga Isko at Iska ang magandang paraan ng pagkatuto o ang aking mga sariling karanasan, labas sa kolehiyo, ang tumutulong sa aking matututo kung paano mag-aral at matuto. Tsaka parang nagiging hambog ako at nagiging masyadong makasarili bigla ang nagagawa ko. Medyo hambog nga ako pero hindi na dapat lumabas iyon sa aking ipapasa. Tapos iyong ibang parte parang nagiging lecture na imbes na pagkwekwento ng mga karanasan. Siguro sa isang taon na lang at nagiging toxic na rin naman ang buhay hindi ko na muna siguro dadagdagan.

Masyado na ata ako natutuwa sa mga Friday. Para kasing isang malaking bato palagi ang natatanggal kapag Friday na. Buti na lang at hindi (pa) toxic ang mga subjects ko kapag Friday. Medyo natutuwa na rin ako dahil dadalawa lang ang mga subjects ko bawat araw kasi kahit pagod na ako pagdating sa bahay ay nagagawa ko pa rin makapaghanda ng kakaunti para sa mga subject ko sa kinabukasan.

Nagkakagalit na naman ata kami ng Chem. Hindi ko alam kung bakit bigla na lang ako inaantok kapag binabasa ko ang Biochem book. Siguro medyo saturated pa rin ng Chem31 ang aking utak o pangit lang talaga ang pagkakagawa ng libro kong binabasa. Sana naman matuwa ako sa Biochem dahil gusto ko talaga matuto sa subject na ito lalo na't pinakaa-abangan ko pa naman ang susunod sa PH160 series, ang Nutrition. Sa wakas malalaman ko na rin ang mga nangyayari talaga sa loob ng tao kapag may kinain ka! Oo, alam ko na may cellular respiration at chu-chu na kung anu-ano pero may ilang bagay pa na malabo para sa akin. Sa totoo lang gusto ko rin sana na may Pharmacology kami pero sa Med school ko na lang siguro iyon matututunan.

-------------
The purpose of a college education is to learn how to learn. However, it is not the only purpose of getting a college education. Along the way you need to learn a few things and acquire some skills that would be essential in your future job. Also, you need to fix a few things high school messed up in you, may it be in academics, personality or in philosophy/ies in life. For me, college and the atmosphere of UP has helped me realize who I am and what things do I really believe in. Additionally, all those exposures(be it good or bad) had led me to believe that I should really be in the field of Science and I should try to be more of a scientist(skeptical, critical, hard-working, ever curious).

------------
My college's official (undergraduate) publication is calling for new members. Coincidentally, the topic for the application essay is the thing one loves the most about college. My favorite thing about college is learning and learning how to learn properly(see previous post). A close second would be college allowed my to free myself from certain people who are hindering my progress. I haven't decided if I'd apply(I'm not also certain if I'm eligible and I have never joined a writing club). I should hurry since the deadline for the essay is tomorrow. But I guess, I could always just use this blog to "publish" my thoughts. Besides, my writing ability tends to come and go as it pleases and I believe my (non-scientific ie not lab reports)work is not yet ready to be printed.

What's the point of a college education?

I cannot say I totally agree with it but it does have a good point. No time to discuss, I have class later. My thoughts on it would be posted on Saturday or Sunday. Sorry! It did made me think though on the current college situation here in the Philippines.

Ang hirap ng walang inaaral lalo na kapag may mga bagay ka na ayaw mong isipin. Buti na lang simula na ng totoong pagtuturo at pag-aaral bukas sa CPH. Anat at Physio bukas(2 subjects bawat araw, 3-4 hours bawat isa). Napakagandang kombinasyon at dahil mas matindi ata ang kagustuhan ng mga taga CPH at CM na maging world-class ay nakahanda na ang schedules namin para sa buong sem at mayroon pa kaming kopya. Tutal meron rin niyon sa CAS pero hindi naman ata nila sinusunod. Problema ko lang bakit hindi ata coordinated ang Anat at Physio namin. Kumusta naman! Habang nag-aaral kami ng mga cells at epithelium sa Anat ay nag-aaral naman kami ng puso at circulation sa Physio. Kaya siguro kami pinag-aral ng BIO 22 at BIO 102, bwiset, kailangan ko ata muling buklatin si Hyman.

-----
Natuwa naman ako sa mahiwagang baul ng aking mga kamag-anak dahil hindi ko na ngayon kailangan pa bumili ng mga libro. Oo medyo luma na at siguro may mga kulang at maling impormasyon doon. Oo, may kakaibang amoy na ang iba(pero gusto ko talaga ang amoy ng lumang libro). Oo, kailangan ko siguro bumili ng bagong libro para naman may magamit ako sa med school at sa grad school pero maghihintay muna ako at napansin ko kasi nagiging tamad na ako mag-notes dahil nasa libro na nga. Kung alam kong hindi ko mapagkakatiwalaan ng todo ang aking mga libro ay mapipilitan akong makinig at mag-notes. Ang magiging problema ko lang siguro kapag walang kwenta ang lectures pero sa tingin ko hindi naman mangyayari iyon. Mas mataas naman ata ang quality ng mga prof sa CPH kung ikukumpara sa CAS(pero matino na rin naman ang mga tao sa CAS at parang DPSM ata ang pinagbabasehan ko ng aking mga sinasabi) kung pagbabasehan ang kanilang kaalaman at karanasan sa kanilang itinuturo.

I was attending Mass and the homily was boring, if not non-insightful so I just let my thoughts wander. To keep up with the religious theme, I decided to think about God. I decided to think about the existence of God. True, Kant said that logic shouldn't be used in tackling God's existence and one should rely on faith and belief alone but I decided why not. Turns out, he was right because if you used logic you'd reach an atheist conclusion(There is no God) or to the very least realize that God just doesn't care what you do in the living world, bleak but logical. Of course, I discounted those so called "miracles" and relied only on what I think could be measurable and quantifiable events.

Logic says that if all the things we believe about God is true we'd be experiencing Him or Her every time we ask for help since God did promise to extend his/her hand to us at our time of need but I do not think that happens... no wait, that does not happen at all. Ultimately, our problems are solved by our own hands and actions. Some would say God guided them and what not but you cannot prove that. You cannot conduct a mental or physical experiment to test that claim. In the end, you just have to believe that God did guide you and everyone else in the world(God is omnipotent and omniscient). And if God is indeed all good, logically, murder would not exist. Tests of faith are fine but allowing murder is taking it too far; what about the person that was killed what happens to his test for entry to heaven? I do not believe all those murdered are good people. And all those children who die everyday? What about them? They can't all be innocent. If God does care, he would stop that person in mid-action and zap him straight to hell.
But, if you do believe that God does care, you can. I would like to remind that faith should not be proven and questioned using logic and rationality(religion is another matter), I was just pondering on that impossibility.

During the part where those attending Mass recite the Apostle's Creed, I didn't open my mouth. I cannot force myself to lie. I do not think Christ rose again after death or there are saints in heaven. I do believe in the God the Creator(the Creator of what? the natural laws? the one who triggered the Big Bang? certainly not the direct creator of us humans, we are just an accident). I do think that the many of the teachings of Jesus are sound and could be used as a guide on how to live the life of a good human being. But all those other things that the Catholic religion(not faith) require me to believe in is just too far. Many people would hate me but I trust in Science and Logic more than what religion(as in the dogma) is saying to me. Science and Logic do have limitations, I do not think we'll ever really prove conclusively the existence of the Big Bang or prove that the current theory of the Death of the Universe due to Expansion(solar systems drift apart, soon planets fly off then atoms decompose into subatomic particles and all things would move away from each other never meeting each other again). We cannot create a Universe in the lab but I think the newly developed accelerators are nearing that goal and we won't be here when the Universe is dying.

Yes, confusing, unorganized, characteristic of ramblings. What I'm just saying is that one shouldn't try to prove his or her faith using logic. Say I believe in God or God is dead. Just say it and no more. God's existence is beyond the living person's capability to prove and understand(if it was only one religion would exist). Maybe he or she does exist or maybe not or maybe he or she did exist once and is now dead, we just won't know all we'll ever know is that we live in a world that is functioning apparently without any help from God.

UPDATE: And you are an... AGNOSTIC. Or at least I'm becoming one. I do not think I meet all the categories yet(heck I'm a believer). Not that it is such a bad thing. And I do not think I will be that person Mitch Albom is describing in Tuesday's With Morrie(the one where he points out the difference in the deaths of an agnostic and an atheist, so false...)

Mahirap ang palaging nag-aantay. Hindi ito romantic ek-ek noh! Hindi ang nag-aantay ng pag-ibig o kung anu man, hello! ang pag-ibig ay hindi inaantay kundi hinahanap. Anyway, mahirap talaga ang nag-aantay ng mga tao. Lalo na kapag sinabihan mo na sila dalawang linggo na ang nakaraan na may usapan kayong magkikita. Mahirap lalo kung noong gabing iyon ay tinext mo silang lahat para magmakaawa na dumating sila ng maaga. Mas mahirap lalo kung mainit at wala kang upuan. At sobrang hirap lalo na't ang dami mong planong gawin nang araw na iyon; mga gawaing sobrang importante. At sobra-sobra sa hirap kapag hinahanap mo sila(text, tawag, abtp) ngunit walang pumapansin sa iyo. Ikaw na nga ang nagsasakripisyo ng load para matawagan sila, ikaw na nga ang nauna, ikaw na nga ang nagpakababa kahit sila naman talaga ang mali pero hindi ka pa rin pinapansin. Idagdag mo pa na alam mo namang may utak ang mga taong ito ngunit hindi man lang maisip na hindi lang sila ang tao sa mundo at hindi dapat binabawi nang walang sabi-sabi ang kanilang mga binitawang salita. Parang ang sarap-sarap tumigil at bayaan na sila ngunit iyon nga iyon eh ang dali-dali lang sumuko pero mas marami ka namang makukuha kapag nagtyaga ka. Hindi ko naman sila pinagalitan o pinahirapan nang dumating na nga sila; mahina talaga ako. Pasalamat na lang sila dahil ang dami ko nang naisip na mga pagpapahirap habang nag-aantay ako sa kanila.

------
Rant on a certain Steve(I couldn't reply to him since the last comment was 2 months ago):

There's so many misguided people in the world. Why would you attack vaccines? Why would you ever consider not having your children vaccinated? Do you really think that this would cause so many unproven disfigurations and disorders? Do you really think a compound long ago removed from vaccines cause autism? Do you really think that this treatment which probably have removed all the heavy metals it can could help in the development of your child? Why would you believe that a miracle cure exist for autism? People still prefer to hold unto their wrong beliefs despite overwhelming counter-evidence. People reject guidance and pleas to stop their "stupidity." People are attacking scientists, doctors, health professionals and public health workers, believing all of them are trying to prevent their child's success but all they're trying to do is prevent YOU from harming YOUR CHILD. Why? Why? Why must you be like the people who believe Extra-virgin coconut oil can cure all their diseases? I must ask you to try this: stop giving your child all treatments except chelation and other biomedical hoo-hah for about 5 years and see what happens. I must insist all kinds of treatment like guidance and speech therapy from professionals and from you. See what happens, then after that do the opposite and see what happens. Of course, you wouldn't do it seeing as that procedure would probably harm your child but since you have great faith on those treatments why not give it a shot.

Link(see comments): Stupid steve

What would you want to become? A cyborg or a genetically-enhanced human being?
Cyborgs would be born humans and then have machine implants to gain superhuman abilities while genetically-enhanced human beings would be as the name states genetically enhanced to achieve superhuman abilities. Two methods, same ends. For me, I'd rather be a genetically-enhanced human being rather than a cyborg as I really like full control and feel of my body rather than partial control. I doubt that we'd ever develop technology that could mimic the sense of touch and fine control. Of course, cyborgs would probably have a better chance at immortality than g-e hb's but who said you can't become both?

Info on how scientists are tackling the "Coordinator"(Gundam Seed) plan to human improvement? Read this.

I haven't found an article related to cyborgs but I have seen in National Geographic a show about the first human cyborg. No not the Terminator looking one, he just has this optical fiber implanted in to his arm and a chip I think which enables him to control computers from far far away.

I cannot believe, I've only heard of it today(thanks to RSS)!

Why would anyone propose to not require the reading of fiction in (elementary and high)schools?
Well, Ms. Althouse here proposed that. Here's the link. Do not read the comments yet as I would also like to share a counter-article about her proposal. Just go to these two: Adventure in Ethics and Hullabaloo. The first is shorter but the second is nastier.

My take on the matter? Well, Ms. Althouse mentioned that schools shouldn't force kids to read fiction as some may not be inclined to reading it and she pushed for pure nonfiction readings in schools. Also, she told things about how reading fiction and reading for pleasure is not related to economic success. Maybe, it is not related. I am not sure. The Philippine situation seems to contradict my belief, as I do not think many of the successful businessmen here like to read fiction. Studies point out though people who likes reading fiction have higher scores in standardized tests. Again, higher scores doesn't guarantee economic success. I do not think anything ever guarantees economic success. Anyway, I digress.

Regarding her thoughts on the inclination of children, I do not think many people are naturally inclined to math or science or history yet the schools are forcing them to study it. Why? Ms Althouse says they are "something academic and substantive." And reading is not academic? So all those diplomas for MA's and PhD's on literature are just glorified asswipes? Faculty members dedicated to the study of literature are just bums afraid to do "real work?" Not substantive? Hah! By substantive, she would be referring to its usefulness and haven't tons of studies already highlighted the important role that reading fiction play in the growth of a mature human being?

Also, applying her belief that we should let every child to choose what to study based on her inclinations would just lead to anarchy or at least, a very stupid generation as most children are not naturally inclined to anything academic. It's like the Creationists' argument, schools should teach all the knowledge they could offer; teach both evolution and creationism. With the notable exception that Creationism should not be taught, at least in Science class, because it is not a scientific theory. And schools are supposed to be places where kids will learn what they want to do, what they want to become, what they want to learn and what they want. Depriving them of reading fiction would not lead them to thirsting for it. Not introducing them to fiction is the same as saying that all of the children would become scientists even though science was not introduced to them. With her plan, I would be surprised to see the resulting adults even wanting to read anything. Or maybe it'll lead to a society where thick reference books are the Harry Potter books. Besides, how could you entice people to read thick wonderful novels by depriving them of it and forcing them to read textbooks?

But I do agree that good reading material should be present in schools. Not just fiction and not just nonfiction. But seriously? Non-fiction used to entice people to read? Or maybe it is because I tend to attach the word nonfiction(textbooks, lab reports, case studies, essays, biographies) to the word boring.

Maybe after finishing the Dune Series and the Harry Potter series, I should start tackling Tolkien. Yes, I already know the main story( the good guys win, bad guy/s lose) but I am intrigued by the series because of the number of Tolkien fanatics out there. Hey! These curiosity is what led to my being a WoT and Dune fan(not yet a fanatic; when you see me cosplaying as a Mydraal or a Suk Doctor, I'll be a fanatic) Besides, the last book for the Wheel of Time is set to be at the shelves by 2008. Assuming of course that I do not get buried under textbooks in the coming academic year, I need to find another series to read. Or maybe I should start reading General Fiction again. Those best-selling novels are tempting me with their very beautiful book covers. I know I shouldn't judge a book by its cover but if that were always the case, making cover art wouldn't become such a nice business. Neil Gaiman seems nice but his books are too expensive. Compare the near 1000 leaves of a Wheel of Time book to his novel with 300 leaves and the Gaiman book manages to be more expensive. Normally, I would dismiss Gaiman and call him an overrated author but I have read one of his "kiddie" books and it was great! But I shouldn't be thinking about these books right now because I still do not know how I would manage to buy the needed textbooks for the next semester. This semester will be learning things we'd actually apply in our lives(as public health workers)!

-------
Sabi ko sa inyo para akong babae kapag nag-e-english eh! Naisip ko lang kasi na kung gusto ko magkaroon ng mga mambabasa kailangan ko na uli mag-blog gamit ang wikang Ingles. Hindi ko naman gusto ng mga fans o kung anu man. Gusto ko lang na may maka-diskusyon ako paminsan-minsan. Weird! Eh kapag nasa mga ORPG nga ako ay ang taray-taray ko tapos ngayon gusto ko ng kausap. Hehehe.

------
New links and blogs! Visit them! I recommend Dream Anatomy in the links section and Science blogs in the blogs section. And no, it's not just about science. If you like reading about the Creationism controversy, this would be a good place to be and if you know nothing about it, it would be a good place to start. On second thought, the Simpsons would be a better one(start with the Angel discovery then to the Ban on Evolution). Seriously though, Creationists need to have their heads whacked a bit with a hardbound copy of the Bible.

------
I've learned about RSS yesterday. You should try it! Click here to learn more. After you set-up your reader, try subscribing to my blog. Heh. Shameless promotion! Most of the blogs in blogger do not show their subscribe buttons/links but could be easily fixed by typing in the adress box: + feeds/posts/default. ex. http://purpolkurtina.blogspot.com/feeds/posts/default. That will lead to the subscription set-up page.

Sinubukan ko gumawa ng tula; hindi kinaya ng utak ko. Tungkol siya sa kalungkutan ng buhay ng isang lion(paano ba ang Filipino ng lion, leyon? layon? li-on? leon?). Hindi ba't kay lungkot ng kanilang buhay?

Kung lalakeng lion ka puro tulog lang ang ginagawa mo. Tulog tulog tulog tapos gigising ka may pagkain na! Hindi mo na kailangan tumakbo o mangaso(aso...lion...hehehe), lalapit ka na lang sa patay na bangkay, tatabi ang lahat at kakain ka na. Kung ayaw mo na kumain, matutulog ka na lang uli. Kung ayaw mo naman matulog, makipagtalik ka sa lagpas lima mong kasamahan. Talik lang nang talik walang pag-ibig(Ewww... ado!). Kapag matanda ka na, papatayin ka ng anak mo o kaya ng kung sino dyan o kung hindi ka mamamatay, itataboy ka at mamamatay ka mag-isa. Sa lahat ng kaso, mamamatay kang mag-isa. Eto na ay kung maswerte kang may pride ka! Kung wala, pagkapanganak pa lang sa iyo papatayin ka na. Kung hindi ka naman namatay, mabubuhay kang mag-isa hanggang may makuhang kang pride. Para namang maganda rin ang buhay kung may pride ka.

Kung babae ka naman, utusan ka ng mga tamad na lalake. Ikaw ang mangangaso at magpapapakapagod mag-alaga ng inyong mga anak tapos ikaw pa ang huling kakain. At wala kang choice kapag gusto ni lalake. Basta gusto niya, ayan na papatong sa iyo. At kapag hindi nakontento sa isang orgasm boom isa pa! Long lasting ang partner mo. Tapos kung mamalasin ka pa, sariling anak o pinsan o kapatid ang gumagawa niyon sa iyo.

Conclusion: Huwag maging lion.

Kung sino man ang writer diyan, pwedeng-pwede mo ito gamitin kung gusto mo. Basta pakibigyan na lang ako ng copy.

-----
Ano ba ang meron sa Multiply?

Halos lahat kasi ng kilala ko ay may multiply account na. Tutal, may blogger account naman ako, pero may blog feature rin ang multiply. Bukod pa sa silang lahat ay meron, palagi pa akong nakaka-recieve ng e-mail invitation(o invitation e-mailkumuha ).

Siguro mag-mu-multiply lang ako kung mangingibang bansa ako o kaya naging mahilig ako kumuha ng mga litrato(Ang tanda na ng mga pictures ko sa pc, last yata eh iyong debut noong December pa!) . Ang hindi ko lang alan kung may edit option sila kasi parang puro pre-made template ang mga nakikita ko sa mga kilala ko. Kapag wala, hindi ako mag-mu-multiply, mag-pho-photobucket na lang ako! Hehehehe. Kapag meron, tinatamad ako mag-lipat ng posts at hindi naman ata affiliated ang Blogger sa Multiply so malamang mahihirapan ako. For connectivity may Eskwela at Friendster naman dyan at may mga yahoo groups pa so hindi ako mawawalan ng connection sa kanila at syempre, ang ever reliable e-mail(joke pala, hindi ever-reliable ang e-mail, minsan nagloloko si yahoo).

------
Medyo nagsisimula na ako ma-adik sa Anarchy online. Free ang account, until 2008 anyway, free ang game client(mga 700mb) at global ang server so kahit saang bansa ang isang tao basta may internet connection, makakapaglaro siya. Medyo pangit ang graphics kung ikukumpara mo sa mga recent MMORPG's pero hindi ka naman maglalaro ng mga MMORPG's para sa graphics eh. Medyo windang ang gameplay at skill system nila; hindi ko pa rin gets masyado kung paano. Maraming classes at skills; as in super kaya nga windang na ako eh. At ang pumipigil sa aking pagka-adik, keyboard ang gamit para gumalaw. Kawawa naman si W-key at Up-arrow key ko kasi baka lumubog sila.

Nag-tennis ako kanina. Hindi ko alam pero parang pagkatapos ng 30 mins nagsimula na akong magsawa sa kakapalo. Hindi ko naman sinasabi na nagsasawa na ako sa tennis. Naisip ko lang na oras na siguro na magsimula na ako maglaro ng mga friendly matches. Kaya lang may problema ako, una wala akong makitang kalaro. Nandiyan si Madie pero magpapasukan na eh at iyong isa ko namang kaklase... uh... hindi ko alam kung makakapaglaro kami ng matino. Pangalawa, hindi pa ako marunong mag-return ng serve. Sa tingin ko madali lang siya pero kapag malakas tumira ang kalaban paano na? Pangatlo, hindi pa ako marunong mag-serve. Grabe, magdadalawang taon na ako nag-aaral hindi pa rin ako consistent. Sorry naman. Oo, sige na. Magpra-praktis na ako ng serve. Dati kasi naipapasok ko pero super hina as in hindi umiikot; ngayon naman may ikot at mabilis pero kanina 3 lang ata naipasok ko sa 30 na hinagis ko. Ang kawawa ko talaga.

------
Pauwi naranasan ko ang tatlong bagay na pahirap sa mga nag-co-commute. Ang una ay ang hindi pagdating ng gusto mong sasakyan. Kasi, mga 8:50 ako umalis ng tennis court at nagtungo na ako sa UPD Shopping Center. Doon kasi dumadaan si UP-SM North na jeep. Alam ko naman madalang ang mga ganoong jeep kapag Linggo pero 9:20 na hindi pa rin ako nakakakita ng nagpapasakay na jeep. Grabe! Ayaw ko naman sumakay ng Philcoa kasi nagbabakasakali ako na may dumaan. Siguro mapalad na ako kasi may iba diyan araw-araw nag-aantay ng mga bus at jeep ng mga 30 mins at iyong dadating biglang punuan pa. Nang mga 9:25 may dumating na jeep at tuwang-tuwa ako. Buti na lang hindi puno at nakasakay ako at ang kasabay ko mag-antay(kawawa rin siya. hehehe. pero mas kawawa iyong dalawa kasi sumakay sila ng philcoa tapos biglang may dumating na sm north. malas na lang nila).

Eh di ayan. Nakasakay na ako tapos mamaya-maya biglang mas sumakay na malaking babae. Hindi naman puno ang side ko pero sa tingin ko hindi talaga siya kasya kahit ano gawin niya. Iyong kabilang side naman hindi puno at kasyang-kasya siya pero hindi eh, nagpumilit siyang sumiksik. Ayos lang naman na siksikan basta makarating ako sa destinasyon ko pero sa Philcoa may sumakay na mama, malaki rin at itong big woman na ito bigla ba naman pinasiksik sa side namin! Buti na lang payat ako at iyong mga katabi namin kung hindi. Kaya nga minsan naiisip ko na dapat doble ang price ng mga matataba at half-price ang mga payat eh. Kapalit kasi niyon pwede pa magpasakay ng payat o kaya bawas ng isang tao na uupo. O kaya sinusukat ang pwet bago sumakay tapos may formula na gagamitin para makompyut ang capacity pa ng jeep at ang bayad. Oo, alam ko mali iyon at hindi dapat ipatupad pero siguro isa rin siyang paraan para mapilitan na magpapayat ang mga tao. Oo, sinasabi ko na masama ang maging mataba! Hindi ko sinasabing mga pangit kayo sinasabi ko masama! Masama sa katawan at kalusugan. Fine kung fat is beautiful pero marami ka namang problemang pangkalusugan.

Eto na ang huli, sa bus naman ito (Ang dami kong sinasakyan noh?). Eh di ayan. Onte lang kami sa bus. Ayan, nagbayad na ako sa konduktor, bingyan niya ako ng sukli pero walang tiket. Sabi, baka nakalimutan lang at ayos lang iyon kasi basura nga lang naman iyon pero mamaya-maya naisip ko na iyon nga pala ang ginagamit nila para malaman ang kita ng bus. Aba! Huwag niyang subukang i-bulsa ang sampung piso ko(Ang pera ay pera gaano man kababa.). Tinawag ko ang kanyang pansin. Sabi niya sandali lang. Ok. Sandali pero bababa na kasi ako kaya tinapik ko siya. Humarap siya sa akin at parang naiinis na sinabing "Sabing sandali lang eh!" Che! Mahirap na bang magpunit ng papel? Hindi ba't trabaho mo iyon? At bababa na ako, sandali-sandali eh pupunta ka pa sa dulo ng bus para kolektahin ang bayad ng ibang tao. Tigilan mo nga ako! Pero hindi ko naman siya sinagot. Bahala siya. Ayun. Bumababa na ako at natapos ang kwento.

Buti na lang pauwi na ako nang naranasan ko ang mga ito kasi kung papasok pa lang ako. Naku! Kawawa naman ang mapagbubuhusan ko ng galit. As if naman sobra-sobra akong magalit. Marami pa rin na mas malala sa akin.

Hindi pa natatapos ang unang araw ko ng bakasyon ay nadagdagan na ang mga pro-problemahin sa pasukan. Kagabi kasi ay nakakuha ako ng text mula sa presidente ng aming org. Sinabi niya na sasayaw raw kami sa isang freshie orientation. Na-anticipate ko na ang problema at nakagawa na talaga ako ng listahan ng mga sasayaw at kung ano ang sasayawin, kaya lang nakalimutan ko na iyong isa sa mga inilista ko ay hindi nga pala alam ang sayaw, iyong isa naman ay duda akong papayag na sumayaw at iyong natitirang dalawa hindi alam ang buong sayaw. Ano naman kaya ang mangyayari di ba kapag pinasayaw namin sila? Sa totoo lang, madali lang naman maayos ang problema eh. Eh, di sasama na lang ako at sasayaw. Pero ayaw ko! Ayaw! Ayaw! Ayaw! Bakit? Hindi ko rin alam eh. Ayaw ko lang. Basta pipilitin ko na lang sila sumayaw. Pumayag na naman iyong dalawa eh kaya ayos na.

Iyong kadugtong naman niyan ay kung kailan sila magpra-praktis. Sana lang ay wala silang mga balak gawin sa Enrollment week para makapunta sila at maayos namin kung paano ang gagawin nila. At dahil nga ang isa ay hindi alam ang sayaw ay mapipilitan kaming kumuha ng steps mula sa mga sayaw na alam niya at ipataw ito sa kantang gagamitin. Pwede rin namang gumawa kami pero ang hirap ng ni-ru-rush ang pagkatuto lalo na't wala naman talaga kaming lugar na pag-pra-praktisan dahil hindi pa nga opisyal na araw ng pasukan.

Siguro magagawan naman namin ng paraan ito pero gusto ko sana na maging maganda ang kanilang pagtatanghal para naman hindi mapahiya ang org at makapang-akit kami ng mga tao na sumali sa org(na hindi BSPH). Hindi naman ako umaasa na super ganda eh dahil alam ko namang hindi pa ganoon kasanay ang mga pinili kong sumayaw pero sana lang ay matino at katanggap-tanggap ang kanilang maipalabas. Tutal, hindi lang naman ako dapat ang namromroblema. Hah! Magulo nga ang mga ka-org ko!

Magaling na ang pilay ko! Ang galing nga eh! Medyo kirot na lang ang nararamdaman ko pero ayos na iyon. Makakapag-tennis siguro ako sa linggo. yehey!

May pilay ako ngayon. Nagkamali kasi ako ng landing noong sinubukan kong mag-front walkover kahapon. Ang sakit niya. Noong bago ako matulog hindi, medyo ewan nga lang ang lakad ko pero kanina talaga hindi na ako makalakad ng maayos dahil sa pilay na ito. Sa totoo, kanina pa lang madaling araw nagising ako dahil parang lahat ng ugat sa paa ko namamaga pero syempre pakiramdam ko lang iyon. Nakakaasar nga kasi bukod sa brownout(at mainit, duh!) ay hindi ko pa matanto kung ano dapat ang pwesto ko dahil parang kahit anong ikot ko eh masakit pa rin.

Dahil masakit na nga talaga, nagpahilot ako kani-kanina lang. Ang sarap-sarap kahit napakasakit nang hinihilot na ako. Hindi ko alam kung naayos niya talaga o kailangan ko pang magpatingin talaga sa doctor o pt pero nawala naman nang onte ang sakit at nakakalakad na ako kahit papaano. Nasubukan ko na rin iyong paa na pinapagulong-gulong sa bote, masarap naman hindi ko nga lang alam kung gumagana talaga.

Kahit medyo nawala na ang sakit medyo nakakaasar pa rin dahil kailangan pang balutan ng dahon ang paa ko. Hindi rin raw ako pwede maligo ngayon. Pakiramdam ko tuloy ang dumi-dumi ko na dahil nga pawisan ako kahapon dulot ng gymnastics training at nagpagulong-gulong pa ako sa mat.

Sayang talaga at napilayan ako kasi gusto ko maglaro ng tennis bukas o sa Sabado at may bowling pa ata dapat kami ng mga kaklase ko noong high school bukas. Paano ko naman gagawin iyong mga iyon kung matinong paglalakad nga hindi ko magawa? Pero umaasa naman ako na umepekto ang hilot at maging maayos na ang paa ko mamayang gabi o bukas.

-----
Nanonood ba kayo ng AI? Kung oo, malamang kilala niyo si Melinda Doolittle. Grabe! Bakit kaya siya na-eliminate? Alam ko naman na hindi siya mananalo pero sa tingin ko karapat-dapat naman siyang makatungtong man lamang sa finals. Tsk tsk tsk. Nga pala, finals na ngayon. Nakita ko ang special number ni Melinda at wow! Grabe siya makipagsabayan sa mga magagaling na singers at iyong isang guest, kinanta pa iyong pinang-audition niya; iyong For Once In My Life. Siguro, ginawa iyon para makapag-sorry ang AI kay Melinda. Hehehe

Tapos na ang mga lectures for summer!
Yehey!
Hindi ko na rin kailangan gumising ng 4 ng umaga para pumasok!
At wala na rin siguro munang praktis ang StDC! Yehey!
Mapapahinga na rin ang katawan ko!
Matuwa ang lahat!

May isang tao kaninang nakakaasar. Bwiset! Hindi marunong magbigay at magsakripisyo kahit onte lang. Masyadong pinahahalagahan ang sarili kaysa sa iba. Siguro may mali nga kami pero namumuro na siya. Palagi na lang.

Mother's Day ngayon.

Masasabi ko rin na ito ang pangalawang araw ng tag-ulan. Sa tingin ko lang ha, kasi kahapon nagkaroon ng unang pagbuhos. Hindi ko nakuhahan iyong kahapon pero iyong kanina meron ako.
Medyo panget kasi iyong hangin papunta sa akin at nababasa ako.




Ano naman ngayon di ba? Wala lang. Naalala ko lang na kinuhahanan ko rin kasi iyong malakas na ulan noong huling summer.

Kanina nagamit ko ang aking weather panghuhula. Napansin ko kasi na puro cirrus clouds noong umaga tapos naisip ko na uulan siguro. Tapos mamaya-maya naglabasan na ang mga strato-cumulus clouds. Mamaya-maya ulan na. Iyong mamaya-maya ko, mga ilang oras talaga. =p

Eleksyon na bukas, hindi ako rehistrado. Mabuti na rin siguro kasi nakakabaliw ang choices eh; parang gusto ko sana may none of the above option.

Nag-bowling kami kanina at as expected ako ang kulelat. Ganoon naman palagi kapag isports ang pag-uusapan; ako ang pinakamahina. Ay teka, sa lahat pala... at least sa simula ganoon. Kailangan magsipag ako para tumino sa paggawa ng isang bagay at para gumaling ay kailangan magsumikap ako.

Halimbawa na lang, Chemistry. Nakwento ko na ata ito pero uulitin ko na lang. Hindi talaga ako matino at chem. Naisip ko nga noong 3rd yr ako kung bakit hindi ako mahal ng chemistry eh hirap na hirap na nga ako patinuin ang grade ko at intindihin iyon. Hindi naman sa hirap ako umintindi ng mga bagay-bagay(hello! ang tino ko kaya sa comprehension; sa hilig ko ba naman magbasa eh dapat hasang-hasa ko na ang skill na ito) pero parang ayaw talaga maging bahagi ng mundo ko ang medyo abstract na konsepto ng molecules at atoms, ang sayaw ng mga electrons at ang importansya nito sa buhay. Tapos ngayon, super geek na ako tungkol sa chem at related sciences. Hindi naman sa master ko na ito dahil 4 lang naman ang chem subjects ko at hindi naman talaga kami dapat nalulublob sa chem kasi PH nga kami pero interesado na ako sa mga ito.

Nagsimula ito noong napilitan ako mag-aral dahil napasali ako sa compet team for Chem ng Kisay. Kumusta naman! Average to below average ata ang performance ko noon sa chem at marami ata ang naibagsak kong quiz at hindi ako napapabilang sa highest sa 1st periodical namin. Pero sipag at tyaga at pagbabasa palagi kay Zumdahl(actually, super onte ng nabasa kong nobela noong 3rd year kasi si Zumdahl lang ang basa ko) para maging matino at sa ngayon medyo komportable na ako sa chem at madali na na-i-integrate ang mga concepts nito(at ng ibang sciences) sa mga alam ko ukol sa chem. Actually, napag-isip-isip ko na mas mabilis intindihin ang mga bagay at tumino sa mga ito kapag in-integrate mo. Tigilan na natin ang asaran ukol sa paggamit ng mga konspeto ng agham sa ating buhay kasi dapat lang natin itong gamitin. Bakit hindi natin gamitin ang konsepto natin ng anatomy sa sayaw; alamin ang action ng muscle at maiintindihan mo agad kung paano ito i-pop, hindi ba? Anyway...

Isa pang halimbawa siguro ang lawn tennis. Sobrang bagal ko matuto. Masisi ko rin siguro ang hindi ko madalas na pag-sasanay at medyo walang kwenta ang una kong guro pero mabagal pa rin. Dalawang taon na pero hindi pa rin ako makapag-return ng serve... at least acceptable na ang aking ground strokes at matino na ang form ko.

Ano ba ang pinagsasabi ko? Hindi ako nabwibwiset dahil mababa ang score ko kanina at lalong hindi ako nagbibigay ng excuses. Naisip ko lang na wala talaga ako siguro akong mararanasang "Gifted moments" at wala siguro talaga akong talento bukod sa pagtyatyaga(wow! Rock Lee na ba ito?) Hindi ako siguro ako magsisimulang mag-aral ng isang kakayahan at sa unang beses na aralin ito ay "above-average" na ang level ko. Pero marami siguro akong mararanasang "Wow! moments"; tipong "wow! ang galing/tino mo na!" Siguro tanggapin ko na dapat iyon at tsaka hindi ko na rin mararanasan iyong mga expectations na binabagsak sa mga "gifted." Expectations, bwiset! Pero ibang usapan na uli iyon.

PS.
Nilapitan ako noong nakaraang araw ng ka-batch ko. Gawa raw ako ng welcome/inspirational na essay. Tumanggi ako pero parang napagisip-isip ko na dapat sinubukan ko na rin. Naisip ko na babalaan ko sila tungkol sa BSPH. Hindi ka naman yayaman sa degree na ito at lalong bawal ito sa mga tamad at mga walang pangarap sa buhay. Kasi super hirap niya at sa real world(kung susundan mo ang mission at vision ng college) ay hindi ka talaga yayaman at parang wala kang matinong patutunguhan. Hello! May yumayaman ba sa research? Sa lagay nga ng Pilipinas ngayon, parang iyong mga health workers pa ang nagbabayad para lang magawa nila ang trabaho nila(ie suma-side line ang researcher para mapondohan ang research niya; health worker nangungutang/nanlilimos para mapaangat ang sitwasyong pangkalusugan ng community niya). Kung gusto mong yumaman, mag-nursing ka... sa ibang bansa. At babalaan ko na rin sila na maraming chem at dapat talaga matutunan mo itong mahalin para maging mas masaya ang buhay mo sa PH(Pwede naman na hindi mo mahalin ang chem pero para sa akin malungkot ang mundo kapag marami kang hindi alam.).

PPS
Iyong first draft. Iyong bunga ng stream of consciousness method ay nabura dahil nag-error si PC kaya ito ang lumabas. At least sa tingin ko mas matino ito medyo pangit nga lang ang simula. Hehe

3 weeks na lang tapos na ang summer. 3 weeks na lang para mapatino ang kanilang pagsayaw. 3 weeks na lang at babay cas at hello cph na!

Bakit ba pakiramdam ko ang toxic ng summer na ito? Parang kailangan ko i-extend ang aking pag-ske-schedule ng mga bagay-bagay(oo, nag-gaganun ako pero hindi ko sinusulat; dapat ine-exercise ang utak) mula sa 2 araw gagawin kong 1 linggo. Mahirap, masakit sa ulo. Tapos kailangan ko pa mag-isip ng mga steps at exercises. Hindi na napahinga ang utak ko. Tutal, pwede nga naman tayo magpahinga kapag patay na tayo. Sino nga ba ang nagsabi niyon?

Nag-eco park nga pala kami kahapon. Maliit ang lugar, kala ko sakop ang buong watershed iyon at may mga forest trail. Nangangarap lang pala ako pero ayos rin naman siya. Hindi ko nga lang alam kung efficient at sustainable nga ang eco-park na iyon. Sinusubukan nilang mag-segregate ng basura kaya lang may marami ata talaga ang bobo sa Pilipinas kasi may nakita akong styro plates sa biodegradable trash bin tutal marami rin namang bobo sa UPM kasi doon nga iyong biodegradable punong-puno palagi ng plastic cups. Sana lang, sinesegre-gate nila ang basura nila uli bago itapon.

Nag-wall climbing kami. Ayos naman. Hindi ko natapos iyong level 3 pero iyong level 2 medyo mabilis kong naakyat. Kumusta naman ang mga umiikot na rock holds nila. Sa tingin ko kaya ko naman siya matapos kaya lang kulang pa ang endurance ng aking mga braso at bisig kasi nanghina na ako pagdating sa kalahati. Sayang kasi gusto ko subukan iyong naka-diagonal na part ng wall. Basta, babalikan raw namin iyon balang araw.

Excited na ako bukas kasi kakain kami sa Nat Sci 5 ng mga non-conventional food. Ako iyong gagawa ng isang ihahain ng aming grupo, pinasubukan ko sa kisay friends kahapon. Ayos naman ang feedback; wala naman sa kanilang nagkasakit o kaya ay isinuka iyong pagkain at ang ilan ay nagtanong pa kung paano ko ginawa iyon. Nyahar!

Pictures sa Singapore

Sa airport, hindi marunong kumuha ang kapatid ko...
Sa Raffles Hotel(waste of time)
Teka! Sa Maynila ata iyan ah! Pero pansinin na may dome on a drum; walang ganyan ang Supreme Court ng Pilipinas
Saan sila nakatingin? Malay ko!
Ganda noh? Espalanade Theatre. Sana may kauri rin iyan sa Pilipinas.
Ang Merlion, photographer ata ako dito

Nakakasilaw ang araw eh...
No littering raw... joke lang pala iyon.
Sa isang chinese temple
Sa Singapore Zoo iyan, mahal ng pagkain at hindi naman super sarap

Isang artwork sa loob ng Esplanade, bullshit ang concept pero maganda
Sa cable car, huwag niyo na pansinin iyong multo na naka-brown
Sa Palawan Beach, ang payat ko grabe
Ganda noh?
Sa hotel, hindi ko alam kung bakit kailangan pa ito.

Maulap ngayon. Hindi rin ganoon kainit; parang hindi tuloy tag-init.
Nakakaasar. Bakit kaya kapag may pasok ako ang init-init at ang lakas ng sikat ng araw?
Hindi ba mas maganda kung mas mainit kapag weekend kasi nasa bahay lang ako, walang ginagawa at maraming paraan para magpalamig?
Ang joke talaga.