Guess what! I probably had a twin. He(or maybe, she) vanished in the womb(either I ate him/her or my mother did... okay! so ate may not be the most appropriate word).

Just learned about Vanishing Twin syndrome from the In the Womb documentary by NGC. They said left-handed people are probably the surviving members of once twins. It's all related about how twins are sometimes mirror images of each other(ex. one is left-handed while the other is right-handed). I wouldn't be able to confirm it right now(maybe in the future) because my mother did not undergo the normal laboratory and scanning tests while I was inside her. Something about how she and her doctor believes the scanning device could harm me(the embryo/fetus/baby).
It is seems possible that the surviving "twin" could be the right-handed one but according to their logic, left-handed are more probable to have vanished twins because the human species seem to be more(selectively?) right-handed(more right-handed people than left-handed ones and more left-handed people than twins). However, modern research does not support the (very old, 1928)hypothesis. I guess NGC should have read more or if they did should have mentioned that the hypothesis is still a hypothesis and one that is probably wrong.

Still, I wonder what would it be like if I had a twin. We'd probably end up killing each other... well... maybe not.

Encoding data is hard work. Even if you are using software created to make your life easier. I do not like doing this. I dislike doing tasks that are repetitive and boring but needing utmost focus. Not that I dislike titrating; maybe doing it 20 times would be boring but at least the thrill of finding the end point would support me, in encoding you just have to copy and type, copy and type. I know its part of the job of a researcher and I should try to get used to it now before I become one. Still getting used to something does not prevent you from disliking it.

---------
We were able to hone our microscopy skills this week. I particularly liked the challenged offered by the TB-positive sputum smear, wherein we need to find these tiny specks of pink in a huge sea of yellow and every time you move the slide it becomes slightly out of focus. I think I just got a bit lucky when I found the TB bacillus. Still, it did took me more than 10 minutes of back-breaking searching. Hopefully, there is a much easier way of determining if a sputum smear is positive for TB or not. Well, I think there is, I just do not know about it.
Speaking of microscopes, we used them in our biochem class just this morning. It was fun; I was finding stuff that are not related to what I was really looking for. Heh! The instructor was actually laughing at the things I was able to find. Still, I managed to find another tiny object in a sea of white and bigger particles.

--------
Another bomb threat. Another prank. This time, it was our college's main building(aka Lara Hall) that was the victim. It's weird. Nobody took it seriously. We just evacuated the building but no one was seriously expecting a bomb to go off. Why? Because, we couldn't think of a possible motive. Why would someone even want to destroy that building? You wouldn't be able to kill many people. Very few is inside at any time. Of course, I feared for the very old books, the very old microscopes and the live microorganisms inside the building. Blowing it up would not cause too much damage to UPM, infrastructure-wise, not unlike if you blow up the college of pharmacy or the college of arts and sciences buildings. They do store very volatile, very flammable and/or very toxic chemicals in there. Good thing though was our class just finished when the evacuation was started.

Nakabili na ako ng notebook. Hah! May notebook of everything na ako! Gusto ko sana nang magaganda-gandang notebook pero wala na akong makita. Hindi iyong itsura sa labas. Lumalayo pa nga ako kapag nakakakita ako ng kung anu-anong design eh. Hanap ko ay plain na color o kaya pattern o kung may design man ay hindi dapat related sa kung anu mang cartoon. Pero ang hanap ko talaga ay magandang papel. Mayroon namang mga notebook dyan na maganda ang papel tulad ng Green Apple at Cattleya pero mahal ang mga iyon kaya hindi ko binibili. Ang aking gamit last sem ay Avanti! na notebook. Matino na ang papel at mura pa.

Iyon ang hinanap ko sa National pero wala silang plain na Avanti. Nakakagulat nga kasi sa dami ng notebook na tinda nila ay wala akong mapili. Mamaya-maya may napansin akong isang Starnotes notebook na may picture ng Panda. Sabi ko pwede na siguro ito kung wala talaga akong makitang may solid color na cover pero nang siniyasat ko na ay nakita ko na pangit ang papel. Medyo manipis at hindi ata maganda ang ganito lalo na't madiin ako magsulat at mahilig ako sa matintang mga ballpen. Ibababa ko na sana ang notebook at aalis na ako nang napansin ko na parang baligtad ata ang cover. Aba! Left-handed notebook pala ito! At kung sisiyasatin mo ang mga katabi niya ay malalaman mong iyon lang ang left-handed notebook. Destiny na ata ito(kunwari naniniwala ako sa destiny) kaya binili ko na!

Hindi naman ako nagsisisi sa aking binili kasi mura naman siya at pang-left-handed nga! Hindi pa ako nakakagamit ng ganitong notebook. Tutal wala rin naman gaanong epekto dahil ang ginagawa ko ay maraming subjects sa isang notebook at nagsisimula ako magsulat sa parehas na dulo. Kapag nakuhanan ko na nang picture i-po-post ko dito.

-------
Hindi na ako gumawa ng ipapasa ko para sa Public Herald. Hindi ko maayos ang aking mga iniisip. Parang kapag ginagawa sa utak ang isusulat ko ay humahaba ng humahaba at napapalayo ako sa topic. Tsaka parang ang daming isyu bigla na naisip ko tungkol sa UP at epektibo nga ba ang UP na ipasok sa utak ng mga Isko at Iska ang magandang paraan ng pagkatuto o ang aking mga sariling karanasan, labas sa kolehiyo, ang tumutulong sa aking matututo kung paano mag-aral at matuto. Tsaka parang nagiging hambog ako at nagiging masyadong makasarili bigla ang nagagawa ko. Medyo hambog nga ako pero hindi na dapat lumabas iyon sa aking ipapasa. Tapos iyong ibang parte parang nagiging lecture na imbes na pagkwekwento ng mga karanasan. Siguro sa isang taon na lang at nagiging toxic na rin naman ang buhay hindi ko na muna siguro dadagdagan.

Masyado na ata ako natutuwa sa mga Friday. Para kasing isang malaking bato palagi ang natatanggal kapag Friday na. Buti na lang at hindi (pa) toxic ang mga subjects ko kapag Friday. Medyo natutuwa na rin ako dahil dadalawa lang ang mga subjects ko bawat araw kasi kahit pagod na ako pagdating sa bahay ay nagagawa ko pa rin makapaghanda ng kakaunti para sa mga subject ko sa kinabukasan.

Nagkakagalit na naman ata kami ng Chem. Hindi ko alam kung bakit bigla na lang ako inaantok kapag binabasa ko ang Biochem book. Siguro medyo saturated pa rin ng Chem31 ang aking utak o pangit lang talaga ang pagkakagawa ng libro kong binabasa. Sana naman matuwa ako sa Biochem dahil gusto ko talaga matuto sa subject na ito lalo na't pinakaa-abangan ko pa naman ang susunod sa PH160 series, ang Nutrition. Sa wakas malalaman ko na rin ang mga nangyayari talaga sa loob ng tao kapag may kinain ka! Oo, alam ko na may cellular respiration at chu-chu na kung anu-ano pero may ilang bagay pa na malabo para sa akin. Sa totoo lang gusto ko rin sana na may Pharmacology kami pero sa Med school ko na lang siguro iyon matututunan.

-------------
The purpose of a college education is to learn how to learn. However, it is not the only purpose of getting a college education. Along the way you need to learn a few things and acquire some skills that would be essential in your future job. Also, you need to fix a few things high school messed up in you, may it be in academics, personality or in philosophy/ies in life. For me, college and the atmosphere of UP has helped me realize who I am and what things do I really believe in. Additionally, all those exposures(be it good or bad) had led me to believe that I should really be in the field of Science and I should try to be more of a scientist(skeptical, critical, hard-working, ever curious).

------------
My college's official (undergraduate) publication is calling for new members. Coincidentally, the topic for the application essay is the thing one loves the most about college. My favorite thing about college is learning and learning how to learn properly(see previous post). A close second would be college allowed my to free myself from certain people who are hindering my progress. I haven't decided if I'd apply(I'm not also certain if I'm eligible and I have never joined a writing club). I should hurry since the deadline for the essay is tomorrow. But I guess, I could always just use this blog to "publish" my thoughts. Besides, my writing ability tends to come and go as it pleases and I believe my (non-scientific ie not lab reports)work is not yet ready to be printed.

What's the point of a college education?

I cannot say I totally agree with it but it does have a good point. No time to discuss, I have class later. My thoughts on it would be posted on Saturday or Sunday. Sorry! It did made me think though on the current college situation here in the Philippines.

Ang hirap ng walang inaaral lalo na kapag may mga bagay ka na ayaw mong isipin. Buti na lang simula na ng totoong pagtuturo at pag-aaral bukas sa CPH. Anat at Physio bukas(2 subjects bawat araw, 3-4 hours bawat isa). Napakagandang kombinasyon at dahil mas matindi ata ang kagustuhan ng mga taga CPH at CM na maging world-class ay nakahanda na ang schedules namin para sa buong sem at mayroon pa kaming kopya. Tutal meron rin niyon sa CAS pero hindi naman ata nila sinusunod. Problema ko lang bakit hindi ata coordinated ang Anat at Physio namin. Kumusta naman! Habang nag-aaral kami ng mga cells at epithelium sa Anat ay nag-aaral naman kami ng puso at circulation sa Physio. Kaya siguro kami pinag-aral ng BIO 22 at BIO 102, bwiset, kailangan ko ata muling buklatin si Hyman.

-----
Natuwa naman ako sa mahiwagang baul ng aking mga kamag-anak dahil hindi ko na ngayon kailangan pa bumili ng mga libro. Oo medyo luma na at siguro may mga kulang at maling impormasyon doon. Oo, may kakaibang amoy na ang iba(pero gusto ko talaga ang amoy ng lumang libro). Oo, kailangan ko siguro bumili ng bagong libro para naman may magamit ako sa med school at sa grad school pero maghihintay muna ako at napansin ko kasi nagiging tamad na ako mag-notes dahil nasa libro na nga. Kung alam kong hindi ko mapagkakatiwalaan ng todo ang aking mga libro ay mapipilitan akong makinig at mag-notes. Ang magiging problema ko lang siguro kapag walang kwenta ang lectures pero sa tingin ko hindi naman mangyayari iyon. Mas mataas naman ata ang quality ng mga prof sa CPH kung ikukumpara sa CAS(pero matino na rin naman ang mga tao sa CAS at parang DPSM ata ang pinagbabasehan ko ng aking mga sinasabi) kung pagbabasehan ang kanilang kaalaman at karanasan sa kanilang itinuturo.

I was attending Mass and the homily was boring, if not non-insightful so I just let my thoughts wander. To keep up with the religious theme, I decided to think about God. I decided to think about the existence of God. True, Kant said that logic shouldn't be used in tackling God's existence and one should rely on faith and belief alone but I decided why not. Turns out, he was right because if you used logic you'd reach an atheist conclusion(There is no God) or to the very least realize that God just doesn't care what you do in the living world, bleak but logical. Of course, I discounted those so called "miracles" and relied only on what I think could be measurable and quantifiable events.

Logic says that if all the things we believe about God is true we'd be experiencing Him or Her every time we ask for help since God did promise to extend his/her hand to us at our time of need but I do not think that happens... no wait, that does not happen at all. Ultimately, our problems are solved by our own hands and actions. Some would say God guided them and what not but you cannot prove that. You cannot conduct a mental or physical experiment to test that claim. In the end, you just have to believe that God did guide you and everyone else in the world(God is omnipotent and omniscient). And if God is indeed all good, logically, murder would not exist. Tests of faith are fine but allowing murder is taking it too far; what about the person that was killed what happens to his test for entry to heaven? I do not believe all those murdered are good people. And all those children who die everyday? What about them? They can't all be innocent. If God does care, he would stop that person in mid-action and zap him straight to hell.
But, if you do believe that God does care, you can. I would like to remind that faith should not be proven and questioned using logic and rationality(religion is another matter), I was just pondering on that impossibility.

During the part where those attending Mass recite the Apostle's Creed, I didn't open my mouth. I cannot force myself to lie. I do not think Christ rose again after death or there are saints in heaven. I do believe in the God the Creator(the Creator of what? the natural laws? the one who triggered the Big Bang? certainly not the direct creator of us humans, we are just an accident). I do think that the many of the teachings of Jesus are sound and could be used as a guide on how to live the life of a good human being. But all those other things that the Catholic religion(not faith) require me to believe in is just too far. Many people would hate me but I trust in Science and Logic more than what religion(as in the dogma) is saying to me. Science and Logic do have limitations, I do not think we'll ever really prove conclusively the existence of the Big Bang or prove that the current theory of the Death of the Universe due to Expansion(solar systems drift apart, soon planets fly off then atoms decompose into subatomic particles and all things would move away from each other never meeting each other again). We cannot create a Universe in the lab but I think the newly developed accelerators are nearing that goal and we won't be here when the Universe is dying.

Yes, confusing, unorganized, characteristic of ramblings. What I'm just saying is that one shouldn't try to prove his or her faith using logic. Say I believe in God or God is dead. Just say it and no more. God's existence is beyond the living person's capability to prove and understand(if it was only one religion would exist). Maybe he or she does exist or maybe not or maybe he or she did exist once and is now dead, we just won't know all we'll ever know is that we live in a world that is functioning apparently without any help from God.

UPDATE: And you are an... AGNOSTIC. Or at least I'm becoming one. I do not think I meet all the categories yet(heck I'm a believer). Not that it is such a bad thing. And I do not think I will be that person Mitch Albom is describing in Tuesday's With Morrie(the one where he points out the difference in the deaths of an agnostic and an atheist, so false...)

Mahirap ang palaging nag-aantay. Hindi ito romantic ek-ek noh! Hindi ang nag-aantay ng pag-ibig o kung anu man, hello! ang pag-ibig ay hindi inaantay kundi hinahanap. Anyway, mahirap talaga ang nag-aantay ng mga tao. Lalo na kapag sinabihan mo na sila dalawang linggo na ang nakaraan na may usapan kayong magkikita. Mahirap lalo kung noong gabing iyon ay tinext mo silang lahat para magmakaawa na dumating sila ng maaga. Mas mahirap lalo kung mainit at wala kang upuan. At sobrang hirap lalo na't ang dami mong planong gawin nang araw na iyon; mga gawaing sobrang importante. At sobra-sobra sa hirap kapag hinahanap mo sila(text, tawag, abtp) ngunit walang pumapansin sa iyo. Ikaw na nga ang nagsasakripisyo ng load para matawagan sila, ikaw na nga ang nauna, ikaw na nga ang nagpakababa kahit sila naman talaga ang mali pero hindi ka pa rin pinapansin. Idagdag mo pa na alam mo namang may utak ang mga taong ito ngunit hindi man lang maisip na hindi lang sila ang tao sa mundo at hindi dapat binabawi nang walang sabi-sabi ang kanilang mga binitawang salita. Parang ang sarap-sarap tumigil at bayaan na sila ngunit iyon nga iyon eh ang dali-dali lang sumuko pero mas marami ka namang makukuha kapag nagtyaga ka. Hindi ko naman sila pinagalitan o pinahirapan nang dumating na nga sila; mahina talaga ako. Pasalamat na lang sila dahil ang dami ko nang naisip na mga pagpapahirap habang nag-aantay ako sa kanila.

------
Rant on a certain Steve(I couldn't reply to him since the last comment was 2 months ago):

There's so many misguided people in the world. Why would you attack vaccines? Why would you ever consider not having your children vaccinated? Do you really think that this would cause so many unproven disfigurations and disorders? Do you really think a compound long ago removed from vaccines cause autism? Do you really think that this treatment which probably have removed all the heavy metals it can could help in the development of your child? Why would you believe that a miracle cure exist for autism? People still prefer to hold unto their wrong beliefs despite overwhelming counter-evidence. People reject guidance and pleas to stop their "stupidity." People are attacking scientists, doctors, health professionals and public health workers, believing all of them are trying to prevent their child's success but all they're trying to do is prevent YOU from harming YOUR CHILD. Why? Why? Why must you be like the people who believe Extra-virgin coconut oil can cure all their diseases? I must ask you to try this: stop giving your child all treatments except chelation and other biomedical hoo-hah for about 5 years and see what happens. I must insist all kinds of treatment like guidance and speech therapy from professionals and from you. See what happens, then after that do the opposite and see what happens. Of course, you wouldn't do it seeing as that procedure would probably harm your child but since you have great faith on those treatments why not give it a shot.

Link(see comments): Stupid steve

What would you want to become? A cyborg or a genetically-enhanced human being?
Cyborgs would be born humans and then have machine implants to gain superhuman abilities while genetically-enhanced human beings would be as the name states genetically enhanced to achieve superhuman abilities. Two methods, same ends. For me, I'd rather be a genetically-enhanced human being rather than a cyborg as I really like full control and feel of my body rather than partial control. I doubt that we'd ever develop technology that could mimic the sense of touch and fine control. Of course, cyborgs would probably have a better chance at immortality than g-e hb's but who said you can't become both?

Info on how scientists are tackling the "Coordinator"(Gundam Seed) plan to human improvement? Read this.

I haven't found an article related to cyborgs but I have seen in National Geographic a show about the first human cyborg. No not the Terminator looking one, he just has this optical fiber implanted in to his arm and a chip I think which enables him to control computers from far far away.

I cannot believe, I've only heard of it today(thanks to RSS)!

Why would anyone propose to not require the reading of fiction in (elementary and high)schools?
Well, Ms. Althouse here proposed that. Here's the link. Do not read the comments yet as I would also like to share a counter-article about her proposal. Just go to these two: Adventure in Ethics and Hullabaloo. The first is shorter but the second is nastier.

My take on the matter? Well, Ms. Althouse mentioned that schools shouldn't force kids to read fiction as some may not be inclined to reading it and she pushed for pure nonfiction readings in schools. Also, she told things about how reading fiction and reading for pleasure is not related to economic success. Maybe, it is not related. I am not sure. The Philippine situation seems to contradict my belief, as I do not think many of the successful businessmen here like to read fiction. Studies point out though people who likes reading fiction have higher scores in standardized tests. Again, higher scores doesn't guarantee economic success. I do not think anything ever guarantees economic success. Anyway, I digress.

Regarding her thoughts on the inclination of children, I do not think many people are naturally inclined to math or science or history yet the schools are forcing them to study it. Why? Ms Althouse says they are "something academic and substantive." And reading is not academic? So all those diplomas for MA's and PhD's on literature are just glorified asswipes? Faculty members dedicated to the study of literature are just bums afraid to do "real work?" Not substantive? Hah! By substantive, she would be referring to its usefulness and haven't tons of studies already highlighted the important role that reading fiction play in the growth of a mature human being?

Also, applying her belief that we should let every child to choose what to study based on her inclinations would just lead to anarchy or at least, a very stupid generation as most children are not naturally inclined to anything academic. It's like the Creationists' argument, schools should teach all the knowledge they could offer; teach both evolution and creationism. With the notable exception that Creationism should not be taught, at least in Science class, because it is not a scientific theory. And schools are supposed to be places where kids will learn what they want to do, what they want to become, what they want to learn and what they want. Depriving them of reading fiction would not lead them to thirsting for it. Not introducing them to fiction is the same as saying that all of the children would become scientists even though science was not introduced to them. With her plan, I would be surprised to see the resulting adults even wanting to read anything. Or maybe it'll lead to a society where thick reference books are the Harry Potter books. Besides, how could you entice people to read thick wonderful novels by depriving them of it and forcing them to read textbooks?

But I do agree that good reading material should be present in schools. Not just fiction and not just nonfiction. But seriously? Non-fiction used to entice people to read? Or maybe it is because I tend to attach the word nonfiction(textbooks, lab reports, case studies, essays, biographies) to the word boring.

Maybe after finishing the Dune Series and the Harry Potter series, I should start tackling Tolkien. Yes, I already know the main story( the good guys win, bad guy/s lose) but I am intrigued by the series because of the number of Tolkien fanatics out there. Hey! These curiosity is what led to my being a WoT and Dune fan(not yet a fanatic; when you see me cosplaying as a Mydraal or a Suk Doctor, I'll be a fanatic) Besides, the last book for the Wheel of Time is set to be at the shelves by 2008. Assuming of course that I do not get buried under textbooks in the coming academic year, I need to find another series to read. Or maybe I should start reading General Fiction again. Those best-selling novels are tempting me with their very beautiful book covers. I know I shouldn't judge a book by its cover but if that were always the case, making cover art wouldn't become such a nice business. Neil Gaiman seems nice but his books are too expensive. Compare the near 1000 leaves of a Wheel of Time book to his novel with 300 leaves and the Gaiman book manages to be more expensive. Normally, I would dismiss Gaiman and call him an overrated author but I have read one of his "kiddie" books and it was great! But I shouldn't be thinking about these books right now because I still do not know how I would manage to buy the needed textbooks for the next semester. This semester will be learning things we'd actually apply in our lives(as public health workers)!

-------
Sabi ko sa inyo para akong babae kapag nag-e-english eh! Naisip ko lang kasi na kung gusto ko magkaroon ng mga mambabasa kailangan ko na uli mag-blog gamit ang wikang Ingles. Hindi ko naman gusto ng mga fans o kung anu man. Gusto ko lang na may maka-diskusyon ako paminsan-minsan. Weird! Eh kapag nasa mga ORPG nga ako ay ang taray-taray ko tapos ngayon gusto ko ng kausap. Hehehe.

------
New links and blogs! Visit them! I recommend Dream Anatomy in the links section and Science blogs in the blogs section. And no, it's not just about science. If you like reading about the Creationism controversy, this would be a good place to be and if you know nothing about it, it would be a good place to start. On second thought, the Simpsons would be a better one(start with the Angel discovery then to the Ban on Evolution). Seriously though, Creationists need to have their heads whacked a bit with a hardbound copy of the Bible.

------
I've learned about RSS yesterday. You should try it! Click here to learn more. After you set-up your reader, try subscribing to my blog. Heh. Shameless promotion! Most of the blogs in blogger do not show their subscribe buttons/links but could be easily fixed by typing in the adress box: + feeds/posts/default. ex. http://purpolkurtina.blogspot.com/feeds/posts/default. That will lead to the subscription set-up page.

Sinubukan ko gumawa ng tula; hindi kinaya ng utak ko. Tungkol siya sa kalungkutan ng buhay ng isang lion(paano ba ang Filipino ng lion, leyon? layon? li-on? leon?). Hindi ba't kay lungkot ng kanilang buhay?

Kung lalakeng lion ka puro tulog lang ang ginagawa mo. Tulog tulog tulog tapos gigising ka may pagkain na! Hindi mo na kailangan tumakbo o mangaso(aso...lion...hehehe), lalapit ka na lang sa patay na bangkay, tatabi ang lahat at kakain ka na. Kung ayaw mo na kumain, matutulog ka na lang uli. Kung ayaw mo naman matulog, makipagtalik ka sa lagpas lima mong kasamahan. Talik lang nang talik walang pag-ibig(Ewww... ado!). Kapag matanda ka na, papatayin ka ng anak mo o kaya ng kung sino dyan o kung hindi ka mamamatay, itataboy ka at mamamatay ka mag-isa. Sa lahat ng kaso, mamamatay kang mag-isa. Eto na ay kung maswerte kang may pride ka! Kung wala, pagkapanganak pa lang sa iyo papatayin ka na. Kung hindi ka naman namatay, mabubuhay kang mag-isa hanggang may makuhang kang pride. Para namang maganda rin ang buhay kung may pride ka.

Kung babae ka naman, utusan ka ng mga tamad na lalake. Ikaw ang mangangaso at magpapapakapagod mag-alaga ng inyong mga anak tapos ikaw pa ang huling kakain. At wala kang choice kapag gusto ni lalake. Basta gusto niya, ayan na papatong sa iyo. At kapag hindi nakontento sa isang orgasm boom isa pa! Long lasting ang partner mo. Tapos kung mamalasin ka pa, sariling anak o pinsan o kapatid ang gumagawa niyon sa iyo.

Conclusion: Huwag maging lion.

Kung sino man ang writer diyan, pwedeng-pwede mo ito gamitin kung gusto mo. Basta pakibigyan na lang ako ng copy.

-----
Ano ba ang meron sa Multiply?

Halos lahat kasi ng kilala ko ay may multiply account na. Tutal, may blogger account naman ako, pero may blog feature rin ang multiply. Bukod pa sa silang lahat ay meron, palagi pa akong nakaka-recieve ng e-mail invitation(o invitation e-mailkumuha ).

Siguro mag-mu-multiply lang ako kung mangingibang bansa ako o kaya naging mahilig ako kumuha ng mga litrato(Ang tanda na ng mga pictures ko sa pc, last yata eh iyong debut noong December pa!) . Ang hindi ko lang alan kung may edit option sila kasi parang puro pre-made template ang mga nakikita ko sa mga kilala ko. Kapag wala, hindi ako mag-mu-multiply, mag-pho-photobucket na lang ako! Hehehehe. Kapag meron, tinatamad ako mag-lipat ng posts at hindi naman ata affiliated ang Blogger sa Multiply so malamang mahihirapan ako. For connectivity may Eskwela at Friendster naman dyan at may mga yahoo groups pa so hindi ako mawawalan ng connection sa kanila at syempre, ang ever reliable e-mail(joke pala, hindi ever-reliable ang e-mail, minsan nagloloko si yahoo).

------
Medyo nagsisimula na ako ma-adik sa Anarchy online. Free ang account, until 2008 anyway, free ang game client(mga 700mb) at global ang server so kahit saang bansa ang isang tao basta may internet connection, makakapaglaro siya. Medyo pangit ang graphics kung ikukumpara mo sa mga recent MMORPG's pero hindi ka naman maglalaro ng mga MMORPG's para sa graphics eh. Medyo windang ang gameplay at skill system nila; hindi ko pa rin gets masyado kung paano. Maraming classes at skills; as in super kaya nga windang na ako eh. At ang pumipigil sa aking pagka-adik, keyboard ang gamit para gumalaw. Kawawa naman si W-key at Up-arrow key ko kasi baka lumubog sila.

Nag-tennis ako kanina. Hindi ko alam pero parang pagkatapos ng 30 mins nagsimula na akong magsawa sa kakapalo. Hindi ko naman sinasabi na nagsasawa na ako sa tennis. Naisip ko lang na oras na siguro na magsimula na ako maglaro ng mga friendly matches. Kaya lang may problema ako, una wala akong makitang kalaro. Nandiyan si Madie pero magpapasukan na eh at iyong isa ko namang kaklase... uh... hindi ko alam kung makakapaglaro kami ng matino. Pangalawa, hindi pa ako marunong mag-return ng serve. Sa tingin ko madali lang siya pero kapag malakas tumira ang kalaban paano na? Pangatlo, hindi pa ako marunong mag-serve. Grabe, magdadalawang taon na ako nag-aaral hindi pa rin ako consistent. Sorry naman. Oo, sige na. Magpra-praktis na ako ng serve. Dati kasi naipapasok ko pero super hina as in hindi umiikot; ngayon naman may ikot at mabilis pero kanina 3 lang ata naipasok ko sa 30 na hinagis ko. Ang kawawa ko talaga.

------
Pauwi naranasan ko ang tatlong bagay na pahirap sa mga nag-co-commute. Ang una ay ang hindi pagdating ng gusto mong sasakyan. Kasi, mga 8:50 ako umalis ng tennis court at nagtungo na ako sa UPD Shopping Center. Doon kasi dumadaan si UP-SM North na jeep. Alam ko naman madalang ang mga ganoong jeep kapag Linggo pero 9:20 na hindi pa rin ako nakakakita ng nagpapasakay na jeep. Grabe! Ayaw ko naman sumakay ng Philcoa kasi nagbabakasakali ako na may dumaan. Siguro mapalad na ako kasi may iba diyan araw-araw nag-aantay ng mga bus at jeep ng mga 30 mins at iyong dadating biglang punuan pa. Nang mga 9:25 may dumating na jeep at tuwang-tuwa ako. Buti na lang hindi puno at nakasakay ako at ang kasabay ko mag-antay(kawawa rin siya. hehehe. pero mas kawawa iyong dalawa kasi sumakay sila ng philcoa tapos biglang may dumating na sm north. malas na lang nila).

Eh di ayan. Nakasakay na ako tapos mamaya-maya biglang mas sumakay na malaking babae. Hindi naman puno ang side ko pero sa tingin ko hindi talaga siya kasya kahit ano gawin niya. Iyong kabilang side naman hindi puno at kasyang-kasya siya pero hindi eh, nagpumilit siyang sumiksik. Ayos lang naman na siksikan basta makarating ako sa destinasyon ko pero sa Philcoa may sumakay na mama, malaki rin at itong big woman na ito bigla ba naman pinasiksik sa side namin! Buti na lang payat ako at iyong mga katabi namin kung hindi. Kaya nga minsan naiisip ko na dapat doble ang price ng mga matataba at half-price ang mga payat eh. Kapalit kasi niyon pwede pa magpasakay ng payat o kaya bawas ng isang tao na uupo. O kaya sinusukat ang pwet bago sumakay tapos may formula na gagamitin para makompyut ang capacity pa ng jeep at ang bayad. Oo, alam ko mali iyon at hindi dapat ipatupad pero siguro isa rin siyang paraan para mapilitan na magpapayat ang mga tao. Oo, sinasabi ko na masama ang maging mataba! Hindi ko sinasabing mga pangit kayo sinasabi ko masama! Masama sa katawan at kalusugan. Fine kung fat is beautiful pero marami ka namang problemang pangkalusugan.

Eto na ang huli, sa bus naman ito (Ang dami kong sinasakyan noh?). Eh di ayan. Onte lang kami sa bus. Ayan, nagbayad na ako sa konduktor, bingyan niya ako ng sukli pero walang tiket. Sabi, baka nakalimutan lang at ayos lang iyon kasi basura nga lang naman iyon pero mamaya-maya naisip ko na iyon nga pala ang ginagamit nila para malaman ang kita ng bus. Aba! Huwag niyang subukang i-bulsa ang sampung piso ko(Ang pera ay pera gaano man kababa.). Tinawag ko ang kanyang pansin. Sabi niya sandali lang. Ok. Sandali pero bababa na kasi ako kaya tinapik ko siya. Humarap siya sa akin at parang naiinis na sinabing "Sabing sandali lang eh!" Che! Mahirap na bang magpunit ng papel? Hindi ba't trabaho mo iyon? At bababa na ako, sandali-sandali eh pupunta ka pa sa dulo ng bus para kolektahin ang bayad ng ibang tao. Tigilan mo nga ako! Pero hindi ko naman siya sinagot. Bahala siya. Ayun. Bumababa na ako at natapos ang kwento.

Buti na lang pauwi na ako nang naranasan ko ang mga ito kasi kung papasok pa lang ako. Naku! Kawawa naman ang mapagbubuhusan ko ng galit. As if naman sobra-sobra akong magalit. Marami pa rin na mas malala sa akin.

Hindi pa natatapos ang unang araw ko ng bakasyon ay nadagdagan na ang mga pro-problemahin sa pasukan. Kagabi kasi ay nakakuha ako ng text mula sa presidente ng aming org. Sinabi niya na sasayaw raw kami sa isang freshie orientation. Na-anticipate ko na ang problema at nakagawa na talaga ako ng listahan ng mga sasayaw at kung ano ang sasayawin, kaya lang nakalimutan ko na iyong isa sa mga inilista ko ay hindi nga pala alam ang sayaw, iyong isa naman ay duda akong papayag na sumayaw at iyong natitirang dalawa hindi alam ang buong sayaw. Ano naman kaya ang mangyayari di ba kapag pinasayaw namin sila? Sa totoo lang, madali lang naman maayos ang problema eh. Eh, di sasama na lang ako at sasayaw. Pero ayaw ko! Ayaw! Ayaw! Ayaw! Bakit? Hindi ko rin alam eh. Ayaw ko lang. Basta pipilitin ko na lang sila sumayaw. Pumayag na naman iyong dalawa eh kaya ayos na.

Iyong kadugtong naman niyan ay kung kailan sila magpra-praktis. Sana lang ay wala silang mga balak gawin sa Enrollment week para makapunta sila at maayos namin kung paano ang gagawin nila. At dahil nga ang isa ay hindi alam ang sayaw ay mapipilitan kaming kumuha ng steps mula sa mga sayaw na alam niya at ipataw ito sa kantang gagamitin. Pwede rin namang gumawa kami pero ang hirap ng ni-ru-rush ang pagkatuto lalo na't wala naman talaga kaming lugar na pag-pra-praktisan dahil hindi pa nga opisyal na araw ng pasukan.

Siguro magagawan naman namin ng paraan ito pero gusto ko sana na maging maganda ang kanilang pagtatanghal para naman hindi mapahiya ang org at makapang-akit kami ng mga tao na sumali sa org(na hindi BSPH). Hindi naman ako umaasa na super ganda eh dahil alam ko namang hindi pa ganoon kasanay ang mga pinili kong sumayaw pero sana lang ay matino at katanggap-tanggap ang kanilang maipalabas. Tutal, hindi lang naman ako dapat ang namromroblema. Hah! Magulo nga ang mga ka-org ko!

Magaling na ang pilay ko! Ang galing nga eh! Medyo kirot na lang ang nararamdaman ko pero ayos na iyon. Makakapag-tennis siguro ako sa linggo. yehey!

May pilay ako ngayon. Nagkamali kasi ako ng landing noong sinubukan kong mag-front walkover kahapon. Ang sakit niya. Noong bago ako matulog hindi, medyo ewan nga lang ang lakad ko pero kanina talaga hindi na ako makalakad ng maayos dahil sa pilay na ito. Sa totoo, kanina pa lang madaling araw nagising ako dahil parang lahat ng ugat sa paa ko namamaga pero syempre pakiramdam ko lang iyon. Nakakaasar nga kasi bukod sa brownout(at mainit, duh!) ay hindi ko pa matanto kung ano dapat ang pwesto ko dahil parang kahit anong ikot ko eh masakit pa rin.

Dahil masakit na nga talaga, nagpahilot ako kani-kanina lang. Ang sarap-sarap kahit napakasakit nang hinihilot na ako. Hindi ko alam kung naayos niya talaga o kailangan ko pang magpatingin talaga sa doctor o pt pero nawala naman nang onte ang sakit at nakakalakad na ako kahit papaano. Nasubukan ko na rin iyong paa na pinapagulong-gulong sa bote, masarap naman hindi ko nga lang alam kung gumagana talaga.

Kahit medyo nawala na ang sakit medyo nakakaasar pa rin dahil kailangan pang balutan ng dahon ang paa ko. Hindi rin raw ako pwede maligo ngayon. Pakiramdam ko tuloy ang dumi-dumi ko na dahil nga pawisan ako kahapon dulot ng gymnastics training at nagpagulong-gulong pa ako sa mat.

Sayang talaga at napilayan ako kasi gusto ko maglaro ng tennis bukas o sa Sabado at may bowling pa ata dapat kami ng mga kaklase ko noong high school bukas. Paano ko naman gagawin iyong mga iyon kung matinong paglalakad nga hindi ko magawa? Pero umaasa naman ako na umepekto ang hilot at maging maayos na ang paa ko mamayang gabi o bukas.

-----
Nanonood ba kayo ng AI? Kung oo, malamang kilala niyo si Melinda Doolittle. Grabe! Bakit kaya siya na-eliminate? Alam ko naman na hindi siya mananalo pero sa tingin ko karapat-dapat naman siyang makatungtong man lamang sa finals. Tsk tsk tsk. Nga pala, finals na ngayon. Nakita ko ang special number ni Melinda at wow! Grabe siya makipagsabayan sa mga magagaling na singers at iyong isang guest, kinanta pa iyong pinang-audition niya; iyong For Once In My Life. Siguro, ginawa iyon para makapag-sorry ang AI kay Melinda. Hehehe

Tapos na ang mga lectures for summer!
Yehey!
Hindi ko na rin kailangan gumising ng 4 ng umaga para pumasok!
At wala na rin siguro munang praktis ang StDC! Yehey!
Mapapahinga na rin ang katawan ko!
Matuwa ang lahat!

May isang tao kaninang nakakaasar. Bwiset! Hindi marunong magbigay at magsakripisyo kahit onte lang. Masyadong pinahahalagahan ang sarili kaysa sa iba. Siguro may mali nga kami pero namumuro na siya. Palagi na lang.

Mother's Day ngayon.

Masasabi ko rin na ito ang pangalawang araw ng tag-ulan. Sa tingin ko lang ha, kasi kahapon nagkaroon ng unang pagbuhos. Hindi ko nakuhahan iyong kahapon pero iyong kanina meron ako.
Medyo panget kasi iyong hangin papunta sa akin at nababasa ako.




Ano naman ngayon di ba? Wala lang. Naalala ko lang na kinuhahanan ko rin kasi iyong malakas na ulan noong huling summer.

Kanina nagamit ko ang aking weather panghuhula. Napansin ko kasi na puro cirrus clouds noong umaga tapos naisip ko na uulan siguro. Tapos mamaya-maya naglabasan na ang mga strato-cumulus clouds. Mamaya-maya ulan na. Iyong mamaya-maya ko, mga ilang oras talaga. =p

Eleksyon na bukas, hindi ako rehistrado. Mabuti na rin siguro kasi nakakabaliw ang choices eh; parang gusto ko sana may none of the above option.

Nag-bowling kami kanina at as expected ako ang kulelat. Ganoon naman palagi kapag isports ang pag-uusapan; ako ang pinakamahina. Ay teka, sa lahat pala... at least sa simula ganoon. Kailangan magsipag ako para tumino sa paggawa ng isang bagay at para gumaling ay kailangan magsumikap ako.

Halimbawa na lang, Chemistry. Nakwento ko na ata ito pero uulitin ko na lang. Hindi talaga ako matino at chem. Naisip ko nga noong 3rd yr ako kung bakit hindi ako mahal ng chemistry eh hirap na hirap na nga ako patinuin ang grade ko at intindihin iyon. Hindi naman sa hirap ako umintindi ng mga bagay-bagay(hello! ang tino ko kaya sa comprehension; sa hilig ko ba naman magbasa eh dapat hasang-hasa ko na ang skill na ito) pero parang ayaw talaga maging bahagi ng mundo ko ang medyo abstract na konsepto ng molecules at atoms, ang sayaw ng mga electrons at ang importansya nito sa buhay. Tapos ngayon, super geek na ako tungkol sa chem at related sciences. Hindi naman sa master ko na ito dahil 4 lang naman ang chem subjects ko at hindi naman talaga kami dapat nalulublob sa chem kasi PH nga kami pero interesado na ako sa mga ito.

Nagsimula ito noong napilitan ako mag-aral dahil napasali ako sa compet team for Chem ng Kisay. Kumusta naman! Average to below average ata ang performance ko noon sa chem at marami ata ang naibagsak kong quiz at hindi ako napapabilang sa highest sa 1st periodical namin. Pero sipag at tyaga at pagbabasa palagi kay Zumdahl(actually, super onte ng nabasa kong nobela noong 3rd year kasi si Zumdahl lang ang basa ko) para maging matino at sa ngayon medyo komportable na ako sa chem at madali na na-i-integrate ang mga concepts nito(at ng ibang sciences) sa mga alam ko ukol sa chem. Actually, napag-isip-isip ko na mas mabilis intindihin ang mga bagay at tumino sa mga ito kapag in-integrate mo. Tigilan na natin ang asaran ukol sa paggamit ng mga konspeto ng agham sa ating buhay kasi dapat lang natin itong gamitin. Bakit hindi natin gamitin ang konsepto natin ng anatomy sa sayaw; alamin ang action ng muscle at maiintindihan mo agad kung paano ito i-pop, hindi ba? Anyway...

Isa pang halimbawa siguro ang lawn tennis. Sobrang bagal ko matuto. Masisi ko rin siguro ang hindi ko madalas na pag-sasanay at medyo walang kwenta ang una kong guro pero mabagal pa rin. Dalawang taon na pero hindi pa rin ako makapag-return ng serve... at least acceptable na ang aking ground strokes at matino na ang form ko.

Ano ba ang pinagsasabi ko? Hindi ako nabwibwiset dahil mababa ang score ko kanina at lalong hindi ako nagbibigay ng excuses. Naisip ko lang na wala talaga ako siguro akong mararanasang "Gifted moments" at wala siguro talaga akong talento bukod sa pagtyatyaga(wow! Rock Lee na ba ito?) Hindi ako siguro ako magsisimulang mag-aral ng isang kakayahan at sa unang beses na aralin ito ay "above-average" na ang level ko. Pero marami siguro akong mararanasang "Wow! moments"; tipong "wow! ang galing/tino mo na!" Siguro tanggapin ko na dapat iyon at tsaka hindi ko na rin mararanasan iyong mga expectations na binabagsak sa mga "gifted." Expectations, bwiset! Pero ibang usapan na uli iyon.

PS.
Nilapitan ako noong nakaraang araw ng ka-batch ko. Gawa raw ako ng welcome/inspirational na essay. Tumanggi ako pero parang napagisip-isip ko na dapat sinubukan ko na rin. Naisip ko na babalaan ko sila tungkol sa BSPH. Hindi ka naman yayaman sa degree na ito at lalong bawal ito sa mga tamad at mga walang pangarap sa buhay. Kasi super hirap niya at sa real world(kung susundan mo ang mission at vision ng college) ay hindi ka talaga yayaman at parang wala kang matinong patutunguhan. Hello! May yumayaman ba sa research? Sa lagay nga ng Pilipinas ngayon, parang iyong mga health workers pa ang nagbabayad para lang magawa nila ang trabaho nila(ie suma-side line ang researcher para mapondohan ang research niya; health worker nangungutang/nanlilimos para mapaangat ang sitwasyong pangkalusugan ng community niya). Kung gusto mong yumaman, mag-nursing ka... sa ibang bansa. At babalaan ko na rin sila na maraming chem at dapat talaga matutunan mo itong mahalin para maging mas masaya ang buhay mo sa PH(Pwede naman na hindi mo mahalin ang chem pero para sa akin malungkot ang mundo kapag marami kang hindi alam.).

PPS
Iyong first draft. Iyong bunga ng stream of consciousness method ay nabura dahil nag-error si PC kaya ito ang lumabas. At least sa tingin ko mas matino ito medyo pangit nga lang ang simula. Hehe

3 weeks na lang tapos na ang summer. 3 weeks na lang para mapatino ang kanilang pagsayaw. 3 weeks na lang at babay cas at hello cph na!

Bakit ba pakiramdam ko ang toxic ng summer na ito? Parang kailangan ko i-extend ang aking pag-ske-schedule ng mga bagay-bagay(oo, nag-gaganun ako pero hindi ko sinusulat; dapat ine-exercise ang utak) mula sa 2 araw gagawin kong 1 linggo. Mahirap, masakit sa ulo. Tapos kailangan ko pa mag-isip ng mga steps at exercises. Hindi na napahinga ang utak ko. Tutal, pwede nga naman tayo magpahinga kapag patay na tayo. Sino nga ba ang nagsabi niyon?

Nag-eco park nga pala kami kahapon. Maliit ang lugar, kala ko sakop ang buong watershed iyon at may mga forest trail. Nangangarap lang pala ako pero ayos rin naman siya. Hindi ko nga lang alam kung efficient at sustainable nga ang eco-park na iyon. Sinusubukan nilang mag-segregate ng basura kaya lang may marami ata talaga ang bobo sa Pilipinas kasi may nakita akong styro plates sa biodegradable trash bin tutal marami rin namang bobo sa UPM kasi doon nga iyong biodegradable punong-puno palagi ng plastic cups. Sana lang, sinesegre-gate nila ang basura nila uli bago itapon.

Nag-wall climbing kami. Ayos naman. Hindi ko natapos iyong level 3 pero iyong level 2 medyo mabilis kong naakyat. Kumusta naman ang mga umiikot na rock holds nila. Sa tingin ko kaya ko naman siya matapos kaya lang kulang pa ang endurance ng aking mga braso at bisig kasi nanghina na ako pagdating sa kalahati. Sayang kasi gusto ko subukan iyong naka-diagonal na part ng wall. Basta, babalikan raw namin iyon balang araw.

Excited na ako bukas kasi kakain kami sa Nat Sci 5 ng mga non-conventional food. Ako iyong gagawa ng isang ihahain ng aming grupo, pinasubukan ko sa kisay friends kahapon. Ayos naman ang feedback; wala naman sa kanilang nagkasakit o kaya ay isinuka iyong pagkain at ang ilan ay nagtanong pa kung paano ko ginawa iyon. Nyahar!

Pictures sa Singapore

Sa airport, hindi marunong kumuha ang kapatid ko...
Sa Raffles Hotel(waste of time)
Teka! Sa Maynila ata iyan ah! Pero pansinin na may dome on a drum; walang ganyan ang Supreme Court ng Pilipinas
Saan sila nakatingin? Malay ko!
Ganda noh? Espalanade Theatre. Sana may kauri rin iyan sa Pilipinas.
Ang Merlion, photographer ata ako dito

Nakakasilaw ang araw eh...
No littering raw... joke lang pala iyon.
Sa isang chinese temple
Sa Singapore Zoo iyan, mahal ng pagkain at hindi naman super sarap

Isang artwork sa loob ng Esplanade, bullshit ang concept pero maganda
Sa cable car, huwag niyo na pansinin iyong multo na naka-brown
Sa Palawan Beach, ang payat ko grabe
Ganda noh?
Sa hotel, hindi ko alam kung bakit kailangan pa ito.

Maulap ngayon. Hindi rin ganoon kainit; parang hindi tuloy tag-init.
Nakakaasar. Bakit kaya kapag may pasok ako ang init-init at ang lakas ng sikat ng araw?
Hindi ba mas maganda kung mas mainit kapag weekend kasi nasa bahay lang ako, walang ginagawa at maraming paraan para magpalamig?
Ang joke talaga.

Kapagod ang mga nakaraang araw. Hindi naman sa toxic ang mga subjects, ang joke nga nung natsci5 eh, pero kasi hindi ko pa rin nahahabol ang kulang kong tulog. Pakiramdam ko tuloy 20 units ang load ko ngayong summer pero maayos iyan; wala pang assignments. Har har!

Bumili ako kanina ng Fable(PC game). 200 pesos para sa pirata dahil 4 na cd. Ininstall ko tapos excited na excited na ko maglaro biglang ayaw gumana! PI! Sabi, hindi raw kaya ng video card ng pc ko. Kaasar! Kailangan ko na talaga i-upgrade itong pc ko at i-reformat na rin dahil sa virus na nagpapabagal sa kanya. Balak ko sana i-upgrade pagkatapos ng summer classes pero dahil gusto ko maglaro kukulitin ko na ang magulang ko. Video card, memory at siguro dvd player lang naman ang idadagdag at mataas-taas naman ang grade ko last sem kaya papayag sila siguro. At maglilimang taon na rin naman iyong PC ko.

Nakatanggap ako ng yoyo kay cla-cla. Ang pathetic ko, hindi ko man lang magawa ang una at pinaka-simpleng trick. Salamat cla-cla!

First day, wala na namang prof.

Puyat. Kakagaling ko lang ng Singapore. 12:40am iyong return trip kaya puyat ako.

Masakit ulo ko ngayon. Mainit. Baradong sinuses. Kulang sa tulog.

Masaya sa Singapore. Pwedeng-pwede na maglalakad sa kalye kahit 12am na at hindi ka pa rin mapapatay, mananakawan o masasaktan. Ang galing nga eh. Malinis pero hindi naman litter free.

Masarap maglakad doon. Kung saan-saan nga ako nakapunta sa paglalakad lamang. Iyong mga kadalasan hindi mo malalakad sa Pilipinas magagawa mo dito.

Mainit pero mas mainit pa rin dito.

Maraming bilihan. Sa liit ba naman ng bansa nila, ang magagawa na lang ata nila ay magshopping. Joke lang pero matutuwa ka na malaki ang Pilipinas at malamang ay hindi ka mauubusan ng pupuntahan.

Sa internet shop ako ngayon; nag-iintay na magsimula ang praktis. Um... 4 hours pa. Sayang walang rf dito. Lilipat na ako mamaya.

Sa mga hindi nakaka-alam kung ano ang Prince of Tennis, puntahan niyo ito:
http://www.youtube.com/w/One-hell-of-a-forehand?v=bA1rC0GPAWA&search=tezuka

Nanonood ako ng Prince of Tennis kanina sa QTV. Pampalipas oras at para matawa pero...

P*TANG INA! Ano iyon! Grabe na ito! Isang malaking kagag*han!

Kanina...
Forehand na hindi nakikita ng kahit kanino!
Bola na nag-iiwan ng na marka sa hardcourt!
Cyclone smash!
Isang i-aassume nating matinong player, nag-forehand na matino (assume nga natin eh!) tapos na smash... teka... Cyclone smash. Paano mo naman ma-sma-smash ang bola na galing sa forehand?
Kung hindi pa marunong ang player malamang mataas ang lipad ng bola pagkatapos ng forehand pero isang matinong player hindi! Iba nga diyan parang hahalikan na ang net sa baba ng lipad eh tapos ma-sma-smash mo pa?! At hindi lang iyon isang beses nangyari kundi dalawa na magkasunod! OMG! WTF!

Okay lang sana iyong mga shots na exagg eh pero pati ang paglalaro maling-mali.
Service na tapos tatayo ang Reciever sa dead zone... tapos mare-return niya ang isang >200kph serve! WTF!!!
Ayan, game na. Nag-(super)forehand si Player A magugulat si B at hindi niya ito maibabalik. Tanga naman kasi, tatayo sa tabi ng pinagtalbugan ng bola! At genius ang mga players na ito ah!
Meron pa, Player A sa left corner ng court tapos si Player B nakayuko pa kasi kaka-return niya lang ng tira, nag-cross court si A biglang nasa kabilang dulo na si B at na-ireturn ito! WTF!
o kaya naman...
hindi na return ni B at imbes na tumalbog ang bola ay gumulong ito! GUMULONG?! Ano! Paano nangyari iyon? Ni si Federer nga hindi magagawi iyon eh!

Oo na! Hindi naman totoo iyon. Anime... exagg... blah blah... pero insulto ito sa tennis. Pwede ba ibang sports na lang? Talo pa nito iyong mga cards na pumapatay ng tao eh! Pero papanoorin ko pa rin, kasi nakakabaliw eh minsan nga lang sumosobra na! Tulad kanina...

Easter Sunday.

Ang tagal na noong huli ako gumawa ng Easter Egg. As in, iyong nilagang itlog na pininturahan. Ang ginagawa namin noon, kukuhanin namin iyong mga natirang water color at paint brush sa school ko noong elem, bakasyon na kasi kaya inaangkin na namin iyon. Oo, corruption... blah...blah... Kapag meron na kaming water color, maglalaga na kami ng itlog. Mga lima o anim lang ginagawa namin. 2 itlog kada tao, kasi hindi naman namin makakain kung 10 ang gagawin namin. Pilipinas, mahirap ang buhay, maraming nagugutom, alam mo na, ganun. Pagnalaga na, pipinturahan namin tapos papatuyuin. Gagawin pa namin paiba-iba ang disenyo, may bilog, may mga stripes, red, blue, green, violet. Hindi pa namin binabasa iyong water color para hindi matubig ang labas at para dumikit sa itlog. Matapos ang lahat ng paghihirap, babalatan namin ang itlog at kakainin. Hindi pa nga kami naghuhugas ng kamay eh.

Hehehe. Hindi man lang nag-Easter egg hunt. Well... actually... ginawa ata namin iyon ng isang beses. Walang kwenta, anim lang ang itlog at tatlo lang kaming naglalaro tapos wala pang magandang taguan sa amin. Para kasing kapag tinago mo sa isang lugar, kadiri na at hindi na makakain. Sayang naman kung ganoon, di ba? Kaya KAIN na lang agad.

May napanood ako sa TV na paraan para makulayan agad ang itlog. Babalutan mo ng tela at ibabad sa pinakukuluang tubig at suka. Pag labas, funky na ang itsura ng itlog. In fairness naman, maganda naman ang iba. Sa akin lang hindi ba't ang saya ng Easter ay ang sa paggawa ng makukulay na itlog. Pero iba na siguro sa kanila, kasi sa kanila sa ibang bansa mas natutuwa sila sa Hunt at isang paghihirap ang paggawa ng Easter egg.

-----
Natanggap ang aking maikling kwento sa PI. Yey! Iyong tula hindi, pero ayos lang. Hmmm... Sana magkasulat uli ako ng kwento.

Isang linggo na lang ng bakasyon tapos pasukan na naman.

Wala akong magawa sa bahay. Natapos ko na ang Greed Island DVD at ang Epi1-10 ng Season 3 ng Grey's Anatomy. Hindi ko naman magawa iyong site ng StDC kasi ala naman ako malagay. Natapos ko na rin ang God-Emperor of Dune, hindi ko ba nabibili ang Heretics of Dune kaya wala akong mabasa. So... so! Wala.

Black Saturday ngayon. Patay raw si God kaya pwede gumawa ng masasamang bagay kasi hindi niya makikita. Okay! Patayin na natin si toot! As if! Mga tao talaga! Hindi mamatay ang Diyos! Patay na siya! Joke! Mga atheist nagsasabi niyon, hindi naman ako atheist eh... malapit lang. Hindi naman ako agnostic, hindi rin naman ako devout na Katoliko. Ano ngayon ako? Uh...

Kung sa bagay, marami naman diyang ibang religion na pwede salihan. At ang ilan doon parang mas maganda pa sa Roman Catholic; nandiyan ang Buddhism, Wicca, Druidism, Shamanism, Rizalism, Bathalanism, Shinto, Taoism. Hmm...

Buddhism na lang kaya? Maganda naman ang tinuturo nila, pwede ka pa rin na mag-celebrate at maniwala sa ibang religion, hindi naman ata contradicting ang teachings nila, wala mang Paradise o Heaven(sa Christian, Islamic at Judeo sense) wala namang Hell meron pang Nirvana na kapag hindi mo naatim sa buhay na ito maaari mo pa rin maatim sa susunod kasi may Reincarnation. Assignment: Mag-research pa tungkol sa Buddhism.

Gawin ko na lang muna siguro ang mga pinagsasabi ni Kant: Gumawa ng mabuti dahil mabuti iyon at iyon ang iyong duty. Hindi dapat gumawa ng mabuti kasi kung hindi magagalit si God/Jesus/Allah o kaya nama'y hindi ka makakarating ng langit at mapapadpad sa impyerno. Ano ba! Reward-based!

Okay. Hindi na naman organized. Sorry naman.

Isang paper na lang at bakasyon na! Yey! Ang mga tests, mga mababahong pusa at kemikal, paggawa ng movie at pagsusulat ng kung anu-ano ay aking maiiwan na at masisimulan ko na ang bakasyon pagkatapos ng paper na ito.

Humihingi ako ng patawad sa (mga) nagbabasa ng blog na ito dahil sa hindi ko pag-post ng matagal na panahon ngunit sana'y inyong intindihin na masyadong maraming bagay ang kumukain ng oras ko noong nakaraang buwan. Kung hindi pag-aaral at pagpapaka-geek ay StDC naman ang inaatupag ko. Ako nga pala ay ang Vice Pres ng org na iyon kaya dagdag responsibilidad at bawas oras sa mga ibang bagay. Sa kabutihang palad naman ay wala naman akong sakit na malubha; wala akong PTB o anu man(maraming salamat Dra sa Makati Med; baliw kayo mga taga-MCU) ngunit ang isang doktor ay sinasabing baka may bulate raw ako. Ngek! Ano ba iyan! Joke ba iyon!

Holy Week sa susunod na linggo kaya huwag kayo masyado umasa na makakapag-post ako uli pero susubukan ko talaga. Matapos naman ang Holy Week ay aalis ako ng bansa(sana lang matuloy...) at magbabakasyon kaya no posts uli pero matapos iyon magiging regular na uli ako. Pwamis!

Summer na at ang init! Wala nang student discount sa jeep, nakakaasar mag-commute at may summer classes ako(actually, 2nd sem pa rin sa up) with ma'am ilao!

Ngayong araw na ito:

Edsa I Revolution
Birthday ni Mel
Ang araw matapos ang kaarawan ng aking ama
2 araw matapos ang Simulaw, ang variety show ng CPH
Pagpasok ng mga housemates sa Pinoy Big Brother 2
Unang araw ng Toxic Week part 2
Field trip ng mga ka-block ko para sa Hum II nila. Di ko sila kaklase sa Hum, di ako kasama
Nakalimutan ko magpagupit
4 na linggo na lang bago matapos ang klase: 9 written exams, 2 reports, 1 movie, 2 papers, 1 essay, 1 poem, 1 written report, ~8 quizzes, 1 pe recital na i-o-organize, 1 dance, 1/3 expt, 2 practical exams

Patawad kung maikli lang ito. Toxic na naman. Walang katapusang pagdurusa. Nagpunta nga pala kami kahapon sa Banahaw. Pumasok ako sa Husgado, wala akong sugat pero muntik na. So, malapit na akong matawag na makasalanan. Kita na lang tayo muli kapag hindi na ako ganoon ka-toxic. =)

Matagal na rin pala nang huli akong mag-post.

Hindi pala magandang ideya na manood ng Grey's Anatomy sa umaga. Magiging senti at problemado ka pagkatapos. Pero baka ako lang iyon.

Naiipon na naman ang mga gawain sa paaralan. At puro tungkol sa pag-aaral na lang ang nasa isip ko. O sige na nga, isama mo na ang StDC.

Ang hirap talaga kapag mag-isa sa laboratory. Noong nakaraang Huwebes kasi biglang nag-absent ang lab partner ko. Kakabwiset, monitor pa naman kami. Tapos, ang mga kaklase ko pa hindi matinong kasama. Ilalagay lang ang takip sa reagent hindi pa magawa! Hindi ba nila maisip na qualitative analysis ang ginagawa namin? Quali! Napakahalaga sa mga analysis na ito na maging malinis ang mga reagents! Aargh! Nasigawan ko nga sila eh. Hehehe... nag-ayos sila bigla pero mamaya-maya ayan na naman, ang mga takip nagkalat. Tapos ang aking partner na nag-absent hindi pa binigay ang dapat niyang ni-research. Hindi ba niya maipaliwanag sa magulang niya na kailangan niya ang kanyang cellphone upang malaman kung ano na ang nangyayari sa kanyang pag-aaral? Ganoon na ba ang kakulangan ng cellphone sa mundo at hindi man lang niya ako ma-text na hindi siya makakapasok?

Hinga... hinga...

Tapos ang StDC na iyan, mga members nagkakawalaan. Hindi umaatend. O kaya naman, aatend nga uupo lang. Walang ginagawa. Hindi man lang kasi magsabi ng dapat gawin ang mga nakakatanda eh. Ano ba ang alam namin sa mga plano niyo? Ginawa namin, ayan na, meron na, ano ang susunod? Aargh!

Ano ba yan! Ginawang tambakan ng galit ang blog. Minsan na nga lang mag-post, hindi pa matino. Sana maging masaya ang susunod na linggo kahit mayroon na namang pagsusulit.

Nasa rentahan ng PC ako ngayon. Inaantay mag-patch ang isang larong gusto kong laruin. Sa totoo lang, ayaw ko naman talaga ang larong iyon pero libre kasi. Tapos wala pa akong magawa. Ayaw ko na muna mag-aral(kahit nakabuklat ngayon sa harapan ko ang Comp. Ana of Vert ni Kent). Nagsasawa na ako mag-basa ng tungkol sa mga buto at muscles. Nabwi-bwiset ako dahil pre-req siya sa major subjects ko(Human Anatomy and Physiology) at syempre kailangan mataas ang grades para makapasok sa med school.

Ang lungkot naman ng buhay ko ngayon... puro na lang grades... bwiset... sana iba na lang ang paraan nila ng pamimili ng mga taong ipinapasok sa med school. Sana huwag na masyado sa grades, gamitin nila ang kagustuhan at motibo ng mga tao sa admission. Mayroon nga diyan mga med student na nag-do-doctor kasi gusto lang ng mga magulang nila. Isang malaking ka-bobohan. Nag-aral sila mabuti para lang agawan ng pwesto ang mga taong gustong mag-doktor pero sa kasamaang palad ay mababa ng kaunti ang grado. Alam ko naman walang kwenta ito. Nabwibwiset lang ako. Siguro bukas i-co-contradict ko na ang tinayp ko dito. Pabayaan mo na nga.

Pero may magandang balita rin. Natututo na ako sa Chem 31. Dati kasi(sa ibang Chem) nag-aaral at nakikinig sa guro pero ngayon nakikinig na lang ako; hindi ko na kailangan magbasa ng libro. Siguro epekto na rin dahil nawawalan na ako ng oras na magbasa at mag-self-study. Kung sana ganito lahat ang paraan ng pagkatuto sa UP. Uupo ka, makikinig at matututo. Mababawasan ang oras na kailangan sa pag-aaral at pagbabasa ng libro at magagamit para sa ibang bagay tulad ng pagtugtog ng instrumento, pag-vo-volunteer, pagsasayaw, pamamasyal, pagtulog, at iba pa.

Nasira nga pala ang digicam namin. Nagloloko ang LCD screen. Sana nga LCD lang iyong may sira kasi kung i-u-upload ko maayos pa rin ang litrato pero kung ang lens, nyay. Ayan tapos na mag-patch. Babay!

Noong Jan. 12, nakuha ko ang aking salamin. 50/50(near-sighted) ang grado ng aking mata. Ipinasusuot sa akin para maayos raw ang aking mata, corrective lens ika nga. Sana lang totoo pero sabi naman sa akin may tsansa na maayos ang aking mga mata at hindi na ako magsusuot muli ng glasses.

Kumusta naman ang 10 araw ng pagsusuot ng salamin? Wala. Ganun. May isa akong kaklase na sinabi na tumanda ang itsura ko, iyong isa bagay raw, sabi ng ilan pa mas nag-mukha raw akong "boy genius"(boy siguro, genius... ewan), at ang paborito ko, "Nerd/Geek ka na!" At totoo nga, ako ay isa nang tunay na geek at nerd pero ibawas mo ang techie part dahil hindi ako techie, kaya nga public health at medicine ang fields na pinili kong aralin hindi engineering o computer.

Natutuwa na rin ako sa aking mga salamin dahil mararanasan ko na rin sa wakas ang mga stereotypes ng pagkakaroon ng salamin. Mas mararamdaman ko na ang pagkakahon ng ginagawa mga tao. At higit sa lahat, ang kanilang pagkagulat na mayroon pa akong ibang kayang gawin bukod sa pag-aaral at pagbabasa. Tapos mas matututo na sila na maging mas makatao.

Tungkol sa pagsusuot ng salamin. Hmmm... naasar ako kasi kakaiba ang mga kulay ng mga bagay. Idagdag mo pa na hindi mo makikita ng maayos ang mga kulay at ilang detalye kapag madumi ang salamin mo at napaka-imposible na mapanatili itong malinis. Pilik-mata ko pa lang eh isa nang nagpapadumi nito. Sana nga may maimbento silang self-cleaning glasses, iyong tipong may mga microorganisms na kusang nililinis ang salamin o kaya naman ay may layer na nirerepel ang mga dumi kahit ang mga kadalasang dumi lang tulad ng patay na balat at pawis. Pero masaya kasi mas malaki at malinaw na ang mga bagay. Ang mga dating bagay na sa malayo ay hindi ko na makikita nang maayos ay nakikita ko na ngayon.

Bakit hindi na lang ako mag-contact lens? Kasi masyado raw mababa ang grado ng mata ko. Ewan ko pa kung ano ang kahalagahan niyon. Sabi nila huwag na lang raw, tsaka burara ako at madaling makalimot kung saan binababa ang mga bagay-bagay. Kaya salamin na lang.

***********************
Jan 13: Test sa BIO 102. Mga buto. P*ta. May makikita ka ba sa field ng buto na galing sa dibdib ng manok na nakadikit sa buto mula sa braso ng pusa? Siguro kung mag-pa-paleontology ka pero PH po kami!

Jan 19: Nagbalat kami ng pusa. Babae na payat sayang nga lang at hindi buntis. Nakakapagod at nakakangawit. May mga nadali akong muscles, iyong isang naka-insert sa skin at iyong isang nababalot ng taba.

Kahapon: Sayaw Manila: Icons. Nagsayaw kami(StDC). Nagkamali ako. Tanga talaga. Galit ako ngayon sa sarili ko. Hindi ko alam kung kailan kami magbabati. Napapaisip ako kung ano na ang mangyayari sa StDC, kung paano namin aayusin iyon at kung handa at dapat nga ba kaming sumali sa mga dance compet.

Dance compet. Para sa akin walang kwenta ang mga ito pero ginagamit kasi nila itong basehan ng galing ng isang dance org. Oo, malaki pa ang dapat i-improve sa StDC at magaling nga ang iba(hmm... sinong iba? Clue: Hindi Manila-based ang org na iyon). Kailangan ba talaga ng dance compet? Teka, kailangan ba talaga ng mga kompetisyon? Siguro sa kalikasan, para maituloy ang evolution at pag-unlad ng mga buhay na bagay pero sa buhay ng tao kaya? Hindi ba nila nabasa ang Hope for the Flower? Siguro hindi, mahal kasi at pangit pa ang papel. Pero, kung iisipin hindi naman nagkakaroon ng gaanong away sa pagitan ng mga dance org at mukha naman silang magkakaibigan.

Binigay na sa amin ang resulta ng unang pagsusulit sa bio lab at lec at ayun... buti na lang pagkatapos nila ng Christmas break nila ibinigay kasi naihanda ko na ang sarili ko na malungkot kapag nakita ko na ang resulta. Pero! Pero positibo pa rin ang aking pananaw dahil unang pagsusulit pa lang ito at mayroon pang lima sa lab at tatlo sa lec. Malapit na ang dep sa chem31, sa Miyerkules na at ang susunod na bio lab ay Sabado. At malamang sa malamang, mag-aaral lang ako ng mag-aaral bukas. Sisikapin kong hindi magpuyat sa mga susunod na araw para maging maayos ang aking pag-iisip sa araw ng pagsusulit.

Sa ibang balita naman, palapit na rin ng palapit ang Concert ng Indayog kung saan guest performer ang UPStDC na aking kinasasapian at hindi pa namin naaayos ang aming sayaw. Kalait-lait pa rin ang aking bersyon ng sayaw at hindi ko pa ganoon kasaulo ang mga galaw. Tapos dumating na naman ang isang pananawagan para sa mga paglalarawan namin sa aming sarili na gagamitin sa yearbook na hindi matapos-tapos gawin. Ayos lang naman kung wala eh, bigyan lang nila ako ng kopya ng picture ng mga tao na may pangalan at ilang karagdagang detalye pero nakapagbayad na ata sa publisher at minsan nga lang naman magkakaroon ng yearbook kaya ayun.

Hindi ko pa rin naaayos ang site na ito at nadadagdagan na naman ang mga gawain ko sa paaralan. Kung hindi ako nag-aaral ay nagbabasa ako ng mga online comics. Masaya at nakakasayang ng oras; oras na sana ay ginagamit sa pag-aaral at pagbabasa ng Hyman at Kent. Natigil na naman ang aking pag-aaral ng sax at wikang Italian, sayaw at aral muna. Naiingit tuloy ako sa mga bata pa lang pinilit na ng mga magulang na matuto ng kung anu-ano tulad ng pagtugtog ng piano o kaya isports... ay teka may tenis pa pala pero sa summer na lang ako siguro maglalaro ng maayos.

Sa mga online comics, nirerekomenda ko ang Laura's Comics. Wala nang updates pero marami na namang nagawa eh kaya ayos lang. Eto ang URL: http://iqp.laurascomics.com. Medyo mabagal mag-load pero sulit naman.

HAPPY NEW YEAR!

Checklist ng mga dapat gawin:
1. Kanta sa PI - irerecord at i-bu-burn
2. Maikling kwento sa PI - pagtagpi-tagpiin ang mga eksena
3. Mag-aral para sa LT sa Chem31
4. Problem set sa Chem 31 - bwiset!
5. Comp Ana Lab - aralin ang mga buto; i-prioritize ang manok at shark
6. Header ng blog - =p
7. Linisin at ayusin ang bag para bukas
8. Sagutan ang mga Lab Data sheet - kulang pa ang data, mag-lib sa thursday
9. Gumawa ng mga schematic diagram - eto nagawa ko na! yehey!
10. matulog - uh... never mind.

Pictures na kinuha sa concert ni Mishka Adams:




Pagpasensyahan niyo na kung medyo madilim. Iyang apat lang ang pinaka-matino kong kuha. Syempre nahiya ako kumuha ng kumuha at ayaw ko naman gamitin masyado iyong flash(bastos kaya iyon...). Mukha lang malayo pero malapit talaga ang pwesto ko. Hehehe...

Dec 23: Pumunta ako sa concert ni Mishka Adams sa Teatrino, Greenhills(pics susunod). OP ako kasi karamihan ng nandoon ay matatanda at mga kilala ni Ms Adams. Sabi niya nga 75% ng nandoon kilala niya. Nakatabi ko ay family friend niya, sabi ng katabi ko na kalaro raw ni Ms Adams ang kanyang mga anak at sabay na sila lumaki. Resto format kaya tables imbes na rows, syempre mag-isa ako sa table pero maganda ang pwesto ko. Gitna ako at mga 10m away lang sa stage. Maganda ang show at ang galing ng band(Blue Echoes) at ni Ms Adams. Nanliit talaga ako sa kanilang uh... kagalingan. Paborito ko ang iyong parteng na dalawa lang sila sa stage, ang gitarista na si Mr. Edgar Avenir at siya. Kamangha-mangha! Marunong pala mag-Filipino si Ms Adams kaya lang hindi ata siya kumakanta ng mga Filipino songs, siguro kasi wala gaano(o wala talaga) na mga jazz o standards na sa wikang Filipino at hindi siya sanay gumawa ng mga ganoong kanta. Lalabas ang album niya sa 2007, sana lang mamura-mura ito para mabili ko.

Dec 24: Nagluto ako ng Fetuccini Carbonara at ng Asparagus wrapped in bacon... =P Pero sa totoo, utos lang ako ng utos sa aking butihing ina. Medyo naging matapang ang Carbonara sauce noong simula pero pinagpilitan ng nanay ko na lagyan ng mais kaya biglang boom! umayos na. Sa susunod siguro dapat bawasan ko ang nilagay kong keso at gumamit na ng cream kasi naging masyadong matubig ang sauce.

Dec 25: Pasko! Maaga kami gumising para makauwi kami kaagad sa Bulacan. Hindi naging matino ang Pasko ko kasi natulog lang ako buong araw. Gumising lang ako para kumain at laruin ang aking inaanak at magbasa ng Hyman(oo, nag-aral ako noong Pasko). Sinulat ko na rin ang rough outline ng aking short story para sa PI. Nag-rent ng videoke ang aking pamilya at mamatay-matay ako sa ingay nila. Wala talagang marunong kumanta sa aming angkan.

Dec 26: Nasa Bulacan pa rin kami. Naglaro ng PS2 at nag-aral. Kaarawan ng isa kong pinsan at isa kong pamangkin. Walang party pero may pagkain na naman. Umuwi kami ng bandang hapon.

Dec 27: Namasyal kami ng aking mga kaibigan sa MoA. Balak ko sana tatlo lang kami tapos biglang naging labing-isa. Nanlibre ako ng panonood ng sine. Zsa Zsa Zaturnnah Ze Movie(ugh... Zusammen at Entgegen isomers...). Maayos naman ang pelikula, pero mas maganda siguro basahin ang comi... uh... graphic novel at panoorin ito sa teatro. Mas macho pa si Rustom kaysa sa kay Alfred Vargas. Ang ganda ng mga song and dance parts ng movie. Medyo hindi klaro ang romantic angle ng pelikula, sa mga conservatives, don't worry walang kissing scene... teka... meron pala... sa noo. Ang corny talaga, parang lolo sa apo. Hehehe... Kailangan maging mababaw ng kaunti para ma-appreciate ang pelikula. Favorite monster: Giant Frog. Ang oti nila dahil hindi nila sinusunod ang batas ng kalikasan lalo na ang sa Pisika. Bakit hindi nasisira ang lupa kapag bumagsak ang isang bagay na mabigat at mabilis? Sayang at hindi kami nakapanood ng pangalawang pelikula dahil kulang sa oras, bawal kasi gabihin ang ilan sa amin. Dumaan ako sa UPM-CAS ng pauwi na ako para kumuha ng problem set, hindi ako pinapasok ng gard. Sayang at napagod lang ako.

Dec 28: Kaarawan ko! Hehehe! Sabi sa horoscope ko makakatulong raw ang mga Scorpio at Libra sa akin sa susunod na taon at dapat raw mamamasyal at maglayag raw ako sa May. Hmmm... Nanood ng National Geographic Naked Science at Grey's Anatomy. Nalaman ko kung paano nabuo ang Universe at kung ano ang paniniwala nila tungkol sa end nito. Ang mangyayari pala, mag-e-expand ng mag-e-expand ang universe. Pabilis ng pabilis ang expansion nito hanggang maging isolated ang mga star systems, galaxies, etc. Tapos masisira na ang mga stars, magiging kung anu-ano tulad ng black hole at supernova. Nag-e-expand pa rin ang universe habang nangyayari ito hanggang pati ang pinaka-basic units of matter ay maghihiwalay(protons, neutrons, electrons, etc) at magiging stagnant na ang universe. Binubuo ng mga nagkalat na particles na hindi na nag-iinteract sa isa't isa at wala nang pag-asa pa mag-interact sa isa't-isa at iyon na talaga ang The End. Ang lungkot kaya niyon. Pero sa tingin ko may mali sa theory na iyon, kasi paano naman masisira ang isang nucleus kung walang maraming energy? Pero baka bunga ito ng mabilis na expansion.

Dec 29: Ngayon iyon eh! Balak ko sana tapusin na ang PI short story ko... baka mamayang gabi na lang. Banned na sa Metro Manila ang "Boga" o PVC cannon. Himala ito! Wala nang maingay at mga pesteng batang naglalakad-lakad na buhat ito! Yehey! Yehey! Yehey! Noong nagkasakit kasi ako noong nakaraang taon, bwisit na bwisit ako sa Bugsh na ginagawa ng Boga. Hanggang ngayon naman inis pa rin ako.

Nag-volunteer ako sa hospital kahapon. Hehehe... pero sa totoo hinatak lang ako pero dahil sa aking kabaitan... hindi joke lang. Nag-volunteer lang ako kasi hinatak ako ni Madie(bestfriend ko) para may kasama raw siya. Sa PCMC/Children's kami kahapon, kasi doon sila na-assign mag-duty para sa NSTP-CWTS nila.

Ayos lang naman ang nangyari, kung ikukumpara sa ginawa ko sa Pahinungod, mas madali siya at mas ligtas. Kasi naman, matapos ang una kong duty noon sa ER nagka-sipon ako bigla; sa PCMC, Christmas Program assistant ang naging duty ko kaya ligtas sa sakit.

Anu nga ba ang pinaggagagawa ko? Noong umaga, wala masyado. Nag-gupit lang kami ng mga letters para dun sa stage. Masasabi ko talagang, tumitino na ako sa paggamit ng gunting. Naaalala ko pa noong kinder ako, tapos hindi ako maka-gupit ng maayos kahit papel, pero siguro masisisi ko iyong mga pangit na gunting na mapurol o kaya naman eh may balot pang plastic. Oo nga pala, dumating din si Gelain so tatlo na kami na magkakakilala(may other volunteers rin). Tapos noon nag-lunch kami sa Napocor, nakita pa namin daddy ni Madie.

Noong hapon naman naging utusan na kami talaga. Akyat-baba kami ng hagdan(1st to 2nd flr lang naman) para magbaba ng gamit. Ang gulo-gulo nga eh, parang windang pati iyong project manager. Basta, nagbaba na lang kami ng gamit. Matapos mababa ang mga prizes(may isang Charmander doll na gusto ko sanang dekwatin ang kyut kasi...) at kung anu-ano pang mga kagamitan, dinikit na namin ang mga letters sa stage. Medyo nagtagal kami kasi hindi namin matanto kung paano ilalagay, walang instructions kaya ginamit na lang nila Madie at Gelain ang kanilang creative minds para malagay ang letters. Tumulong naman ako, taga-dikit at taga-punit ng tape. Ang galing nga kasi, pagkatapos na pagkatapos namin maisaayos iyon pinababa na kami at nagsimula na ang program.

Kala ko pahinga na kami matapos ang program pero hindi pala. Unang sabak namin ay noong nag-game. Buti na lang at 4 yrs old lang and below ang mga bata kasi kung mas matanda pa baka mapamura ako doon(medyo fresh pa ang memories ko sa Hospicio). Ang laro, pass the ball, kapag huminto ang kanta at nasa bata ang bola, out na siya pero eto ah... may prize pa rin! Ang saya noh? Nakakatawa kasi parang hindi naiintindihan ng iba iyong instructions, siguro kasi 4 and below nga naman. Ano ang parte namin? Eh di, taga-pasa at taga-bantay. Pasa kapag nahihinto, bantay kasi iyong ibang bata hinahagis iyong bola o kaya naman lumalayo at baka mahulog sa stage. Nakakatawa nga kasi, iyong part ni Gelain ng bilog, iyong mga bata doon hindi marunong. Hinuhulog nila ang bola, tapos kapag pinulot na ni Gelain at binigay, mag-sto-stop ang music so out na iyong bata. Hehehehe... Proud naman ako kasi nasa top3 ang isa sa mga "binantayan" ko at tutal kasi isa siya sa mga nakakaintindi ng ginagawa nila.

Matapos iyon, may mga mascot naman. So, tayuan lahat ng bata at nag-akyatan sa stage. Pinatawag na naman kami at taga-pigil kami. Hehehe... parang mga marshalls noong oblation run... tsk tsk. At dahil puro "excitement" na ang sumunod, hindi na kami umalis sa gilid ng stage. Dumating pa nga si Iya(vj ng myx, host sa wowowee, promoter ng acsat, iyong parang bola/apple/puso iyong ulo) at kumanta(never mind). Syempre, piktyuran na ito, kaya lang mababa ang resolution ng cam ko sa phone kaya ayun.

Isa pang highlight ay noong dumating ang isang pharmaceutical company, para sa mga bata may mascot sa matatanda, may libreng Vit. C! Grabe! Mga pinoy talaga kapag libre pinag-piye-piyestahan! Wala pang 10 secs ubos ang isang karton ng mga bote ng vit C at naging mukhang harassed iyong tagabigay. Tungkol sa mascot, matapos nito magsayaw ay umalis na ito. Nagtanong ang isang bata sa akin, "Kuya, masakit ba ang ulo ni ?" Siyempre sabi ko hindi, napagod lang siya. Siguro naisip noong bata iyon kasi iyong ulo noong mascot medyo sobra ang pag-gewang. Hehehehe...

Mamaya-maya bigla akong tinawag. Parte na raw ako ng caroling! Kumusta naman! Pero sa totoo hindi lang ako ang nagulat, si Madie at Gelain rin. Kasi ang balak nila hanggang 5 lang sila, tapos baka gabihin pa tuloy sila. Pero dahil ako'y nagkukunwari lamang, tumakas na ako. Naisip ko lang, pakiramdam ng PCMC isang hukbo ang dami ng kanilang volunteer at wala itong mga sariling mga balak.

UPDATE: Nag-text si Madie sa akin noong dec. 25, may chocolate raw ako mula sa PCMC. Wow! Biruin mo, isang beses lang ako pumunta tapos may chocolate ako.

Nag-ahit ako kanina! Babay na bigote! Naninibago pa rin ako sa itsura ko! In fairness, hindi ko nasugatan ang sarili ko at ang lamig ng feeling. Hmmm... gaano kaya katagal bago magbalik ang dating bigote ko?

OMG! De-virginized na ako! Hahaha! Napanood ko na ang Oblation Run! Full body exposure! Eww...!

Ganito kasi yan. Nasa UPD ako kahapon para umatend sana ng practice namin para sa gagawin mamaya. 11 ang usapan, bawal raw ma-late dahil iiwan ang mga iyon, madali naman ako. Tapos pagdating ko sa meeting place(tambayan ng Kisay batch '05) wala pa pala, ma-la-late rin raw si Jeanine(ang may pakana ng lahat at ang debutante). Nandoon pa lang si JC, si Xy and assorted batchmates.

So, mag-aantay pa ako tapos may rally pa sa AS lobby, may media pa(pero di ko alam kung OR o itong rally ang ipinunta nila). Iyong speakers nakatapat sa amin so iyong kaliwa kong tenga madudurog na. OA naman kasi, dalawang mic ang gamit ng mga nagsasalita tapos pasigaw pa! Pero siguro para na rin matalo ang pinagtipon-tipong daldal ng mga tao sa lobby. Tungkol saan ang rally? Syempre sa Tuition Fee Increase(TOFI o TFI o TI bala ka kung ano ang gusto mo).

Nag-text si Jeanine, 1130 raw siya darating. Mamaya-maya 1130 na, ala pang G9! Mamaya-maya may mga marshalls na na dumating, pinapaurong kami at pina-pa-clear iyong steps, doon raw daraan ang OR. (OMG! OMG! Pano pag nakuhanan ako ng camera at nakita ako sa TV! Yak! As if! Joke lang! Ano naman ang pake ko sa mga nakahubad na iyon!) Ayan! Maya-maya dumaan na! Sigawan! Piktyuran! Bidyuhan! Sabi ni JC, para raw na-de-demonyo ang mga tao habang dumadaan sa harap nila ang OR participants, uhmm... ewan ko kung totoo iyon. Isa pa pala, onti lang ata ang outsiders(may mga turistang Koreano) ngayong taon o baka wala kasi nag-implement ang AS ng bagong rule: No ID, No Entry. Pero hindi sila ganoon ka-strict kasi iisa lang ata sa mga pasukan ng AS ang binabantayan.

Comment sa OR? Uhmm... ewan. Ayun. Tumakbo sila. Sana nga lang iyong pinatatakbo nila mga physically fit. Kasi parang after ng ilang metro napagod na ang iba at naging Oblation Walk na lang. Talo pa sila ng mga media na sumusunod sa kanila, partida na nga kasi may buhat ang mga iyon na equipment, iyong participants roses lang! Sa size? Uh... eto na lang ang sasabihin ko, length doesn't matter kasi ang g-spot ng kababaihan(ng lalake rin siguro, di ko sure) ay ~1.5inches lang mula sa opening. Kaya ayun... iyon nga lang baka di kasya sa condom(may research na raw tungkol dito).

Ano ba ito?! Any who, iyong napanood ko ang OR, umalis na ang mga tao. Ang iba nagpunta sa Quezon Hall para mag-barikada, iyong iba umuwi, iyong iba nagpunta na sa dapat nilang puntahan. Natuloy nga pala ang Lantern Parade, pinagpilitan kasi ata ng mga FA at ano nga naman ang karapatan ng UP Admin na ipagbawal ang pagsasagawa nito matapos ito paghandaan ng mga tao ng ilang buwan.

Ayun... Xmas break na. Dalawang linggo, isa para sa studies at isa para sa pamamahinga.

Bumagyo na hindi. Biglang lumiko pababa(pwede pala gawin iyong ng bagyo, kala ko curved upward lang ang pwede nilang gawin) ang bagyo at pinabayaan ang metro manila! Ah basta... iyon na iyon. Kaawa-awa iyong mga nasalanta kaya lang wala naman akong kapangyarihan ibalik ang buhay nila eh, kaya ayun na iyon.

Noong Huwebes, dahil nga walang pasok, nanood kami ng Inang Yaya at oo, mala-review na naman itong post na ito. Ang galing talaga ng Unitel! Simple lang ang kwento at walang eklat-eklat sa paraan ng pagkwe-kwento. Ang ganda ng mga kuha(cinematography). Ano pa ba? Uh... mahusay iyong mga gumanap. Ano ba yan? Ang generic! Sige...

Ang lakas ng pelikulang ito ay makikita sa tauhang si Ruby. Maganda naman ang main story. Maayos ang pagkakalantad, wala naman parteng aantukin ka(may nakita nga lang akong natutulog pero matanda na siya baka ganun lang talaga siya) at mapapaluha ka nga. Pero ang nagpaluha sa akin(oo, naiyak ako. Big deal!) ay iyong eksena ni Ruby at ni Lola Toots(Toooots ayon kay Louise). Kasi, si LT ay galit kay Ruby at may bias dito(anak ng katulong...mababang uri...blah blah blah). Isang beses, nahuli ni LT na pinanonood ni Ruby siyang matulog(kasi ka-o-opera lang sa kanya). Galit nitong sinunggaban ni LT at tinanong kung bakit siya pinanonood. Sagot ni Ruby na tinignan niya raw kung buhay pa siya kasi ang kanyang tunay na lola akala niya natutulog lang tapos hindi na pala. Puro at malinis na pag-ibig! Ah! P*ta! Siguro, malalapit ang mga eksenang ganito dahil sa aking butihing lola na napili gumising sa panaginip na ito habang katabi ko siya.

May magandang tanong ang pelikula, sino ang ililigtas mo kapag papalubog ang barko, ang iyong ampon o ang iyong tunay na anak? Tandaan na parehas mo silang minamahal at pinalaki mula nang sila ay sanggol pa lamang. Malamang marami sa atin sasabihin na, syempre ang tunay kong anak! Duh! Mas makapal ang dugo kaysa sa tubig noh! Pero maganda ang sagot ni Norma(Marical Soriano), sabi niya na gagawin niya ang lahat para lang mailigtas silang dalawa. Pag-ibig! Ah! P*ta! Tao nga rin naman iyang ampon mo! Mahal mo nga rin naman siya! Bakit ka mamimili, dapat nga ay gawin mo ang lahat na iligtas sila parehas.

Magulo ba? Panoorin mo na kasi! Ops! Sa sinehan ah! Wag pirata!

May na-diskubre akong web comics, Piled Higher and Deeper (PHD)... ang aking kinabukasan pero sa anyong comics...

Pagod na pagod ako. Buti na lang wala pa kaming mga takdang aralin kaya makakapagpahinga pa ako. Ang dahilan siguro ang panonood ko noong Miyerkulesng Anak ni Brocka sa Cinema One. Asahan mo pa ang mga Pinoy, 9:15 ang iskedyul na simula pero lagpas 10 pa ipinalabas. At dahil natuwa ako sa pelikula(at hindi ko kailangan gumising ng maaga kinabukasan) 12 na ako nakatulog. Siguro ang iba sa inyo ay sanay na, pero subukan niyong gumising ng 5, pumasok, tapos magsasayaw ng 3 oras, tignan natin kung hindi kayo mapagod. Idagdag pa natin na ang dami naming ginawa kahapon sa eskwela, **** yang mga amphioxus na iyan! Minadali-dali ko ang pagguhit tapos hindi pa pala ipapasa.

Nawala ata ako, ayun... nakakatuwa iyong pelikula. Kailangan mapanood niyo iyon. Medyo oti at may pagka-theatrical iyong ibang umaarte pero ayos lang. Iyong plot at pagkakakwento ang maganda at nakakapagpanatili ng atensyon ko. At isa pa, makikilala mo kahit papaano si Lino Brocka; hindi ko siya masyado kilala pero napanood ko na iyong ilang pelikula niya at AMAZING talaga. Isang bagay na natuwa ako, sa pelikula may lumabas na karakter pangalang si Kapitan Contra na ginanapan ni Bembol Roco tapos sa pelikulang Orapronobis may tauhang Komander Kontra na si Roco rin ang gumanap. Tapos siniraan pa nila iyong mga pamagat ng mga pelikula ni Brocka, hehehe.

Sa ibang bagay naman, may PTB like symptoms na naman ako at may suspicious object na nakita sa aking x-ray kaya iinom na naman ako ng gamot. Kailan ba ako makakawala sa sakit na ito? Paano ko mabubura ang sakit na ito sa mundo kung ako ay prone na makuha ito? Buhay talaga.

Tapos ang oti ng PI namin, literary aspects raw ni Rizal ang pag-aaralan. Ok. Pwede na rin pero gusto ko rin ng onting historical part, kasi ang daming kontrobersyang nababalot kay Rizal na hindi makikita sa kanyang mga akdang pampanitikan pero siguro kung sa panitikan pa lang baka nga isang semestre lang ang kasya kaya ganoon ang napagdesisyonan ng prof namin. Isa pa, ibabagsak niya raw kami kapag gusto namin historical approach. Tsk tsk tsk, mag-si-sit-in na lang ako sa ibang klase siguro.

Aaargh!!!
Nasayang lang ang sembreak na ito!
Wala man lang nangyaring kakaiba sa akin(liban sa ilang maliliit na bagay, hehehe...).
Tapos ayaw pa matanggal iyong pulang tira ng dalawa kong pimple sa ILONG! Teka, hindi lang sa ilong eh, sa gitna pa talaga!
Tapos nalaman ko pa ngayon, aabutin ng 6 hanggang 12 na buwan bago mawala iyon ng tuluyan.

Aaaargh!!!

Pero may solusyon, mag-apply ng hydrocortisone. Sana nga lang may naliligaw na ganoon sa bahay namin para hindi na ako bumili. Oo na! Vain na kung vain pero kasi sa ilong eh, buti kung sa ibang lugar.

At hindi ko pa tapos ang Noli, pero natatawa ako sa kopya ko ng Noli, may mga Ingles na salita tulad ng necessary evil, napaisip tuloy ako kung ano talaga ang ginamit ni Rizal. Kaya lang, sabi ng prof namin, kakaibang Tagalog daw ang gamit ni Rizal noon kaya mangarap na lang ako o kaya maghanap ng mas magandang modernong bersyon.

Para matuwa tayo sa ating buhay, tignan na lang natin ang mga larawan ng aming asong si Barbie(di ako ang nagpangalan niyan noh!)

Hindi ako natuloy maglaro ng tenis ngayon dahil sa ulan kaninang umaga pero ngayon wala na! Nakakaasar talaga! Magpapasukan na nga eh, hindi pa ko nakapaglaro. Siguro sa isang Sabado na lang, sana nga lang may lakas pa ako pagkatapos ng unang linggo ng pasok. Kasalukuyan ko ngayong nilalaro ang FFXII, tama ang ibang nag-review medyo kinuha iyong plot ng laro mula sa mga naunang laro ng square at enix pati iyong ilang aspeto ng gameplay. Ang isang problema ko lang eh, bakit gumagawa ang mga programmers ng napakagagandang graphics tapos mapipilitan rin naman pala kami gumamit ng mini-map sa laro? Dapat ang mga fields at towns ay madiling pasikut-sikotan, oo mas realistic pero paano namin ma-a-appreciate ang mga pinaghirapan niyo kung ang mata namin ay nakapokus sa mini-map?

Ayun... pasukan na. Kakapanood ko lang pala ng Alice ni Woody Allen sa Lifestyle. Ang kulet! Hehehehe...